Mijne Heeren. 
Ik verzoek Uwe aandacht voor de woorden door onzen 
Voorzitter, die voornemens was ze hier zelve uit te spreken, 
gewijd aan de nagedachtenis van ons medelid de Bruyn. 
Sedert onze laatste vergadering hebben wij het verlies 
te betreuren van 
HENDRIK ELIAS DE BRUYN, 
% 
een man, dien wij waardeerden als een der voortreffelijkste 
vertegenwoordigers van de ingenieurs-wetenschap en dien 
wij het een voorrecht achtten onder onze leden te tellen. 
Hij kon op een lang en welbesteed leven van werk en 
studie terugzien. 
Den 8 sten Mei J841 te ’s-Gravenhage geboren, werd hij 
reeds in 1860 als surnumerair bij den Waterstaat geplaatst, 
in welken tak van dienst hij al spoedig blijk gaf van ver- 
nuft en oorspronkelijkheid. Zoo wist hij belangrijke verbete- 
ringen in den sluizenbouw te brengen en bij de oever- 
beveiliging van Zeeland een nieuw stelsel in te voeren, 
waaraan wel reeds door anderen was gedacht, maar dat 
nog niet tot toepassing was gekomen. Het is het zooge- 
naamde „stelsel der vaste punten”, hierin bestaande dat 
de verdediging zich niet uitstrekt over den geheelen aan 
den stroom blootgestelden oever, doch zich bepaalt tot het 
versterken van enkele op niet te grooten afstand van elkaar 
gelegen punten. Men is deze werkwijze, ook na de Bruyn’s 
vertrek uit Zeeland, met groot voordeel blijven volgen. 
De goede uitkomsten die men ermede verkregen heeft, 
worden door deskundige beoordeelaars voor een groot deel 
71 * 
