De bepaling' der concentratie geschiedde door liet As 2 S 3 met HOI 
neer te slaan en op een GoocH-iilter bij 80° te drogen en te wegen. 
In Tabel 1 zijn alle concentraties emr/concentraties, d. i. betrokken 
op het volume na toevoeging der electrolytoplossing. 
TABEL 1. 
co ^ 
(ƒ) C 
Grenswaarde 
Telling der deeltjes 
No. 
ff <L> 
^ Q-O 
fcuQ ^ 
KC1 
BaCL 
A1K[S0 4 ], 
Gebruikte 
verdunning 
20 maal 
het aantal 
Aantal berekend 
voor 1 : 2000 
1') 
5 
56 
0.99 
0.183 
— 
— 
— 
2 
18.0 
69 
1.20 
0.291 
2. 10 4 
38 
19 
3 
42.8 
50 
1.92 
0.540 
1.105 
22 
55 
4 
74.7 
59 
2.87 
0.649 
2.105 
37 
185 
>) No. 1 is ontleend aan het geciteerde onderzoek van Kruyt en van 
Duin, Tabel X. 
— — i 1 y— 
S 18.0 42.8 74.7 
concentratie As 2 S 3 
Fig. 3. 
In Fig. 3 zijn deze uitkomsten zoodanig in beeld gebracht, dat 
de grenswaarde van proef 1 telkens voor eiken electrolyt gelijk 1.00 
gesteld is. Alen ziet daaruit hoe de uitkomsten de juistheid van den 
gedachtengang der vorige paragraaf volkomen bevestigen. Op het min 
regelmatige verloop bij het eenwaardige kation wordt straks terug- 
gekomen. 
