1108 
gekozen, dat concentratie en vergelijkingsgetal bij proef 2 ongeveer 
gelijk zijn. Men ziet nu terstond, dat liet aantal groote deeltjes sterker 
stijgt dan de concentratie, waarschijnlijk zijn dus de geconcentreerde 
solen van geringeren gemiddelden dispersiteitsgraad dan de verdunde. 
Dit zou zeer goed te begrijpen zijn, daar het herhaalde opkoken om 
nieuw As. 2 0 3 op te lossen, allicht tot vergrooting van deeltjes voert. 
Nochtans verzwakt deze uitkomst de waarde onzer bevestigings- 
proeven niet. Integendeel; bij een geringere dispersiteit behoort een 
lagere grenswaarde. Ware dus de dispersiteit bij al deze proeven 
dezelfde geweest, het verschil tusschen het Iv, Ba" en Al--ion ware 
nog sprekender te voorschijn getreden. 
5. Om intusschen de complicatie van verschil in dispersiteitsgraad 
geheel uit te sluiten, hebben wij nog een andere serie proeven gedaan. 
W ij hebben een groote hoeveelheid van een geconcentreerd sol 
gemaakt en daaruit door verdunning met water drie solen van 
andere concentratie bereid. Van deze vier solen, die dus van dezelfde 
uitgangsvloeistof stammen en ongetwijfeld ! ) dezelfde gemiddelde 
deeltjesgrootte vertoonen, hebben wij wederom grenswaarden met 
KG1, BaCL en A1K(S0 4 ) 2 bepaald. Om alle verschillen uit te sluiten, 
die door den tijd zouden kunnen optreden, zijn alle bepalingen 
binnen 38 uur geschied. Tabel 3 geeft de uitkomsten weer. 
TABEL 3. 
No. 
gr. As 2 S 3 
per K.G. sol 
Grenswaarde 
KC1 
j BaCL 
A1K(S0 4 ) 2 
1 
5 
81 
1.35 
0.106 
2 
25 
61 
1.79 
0.266 
3 
36 
56 
2.11 
0.350 
4 
50 
53 
2.53 
0.442 
In tig. 4 zijn de uitkomsten wederom graphisch voorgesteld met 
de grenswaarde voor het sol N°. 1 als eenheid. De uitslag stemt 
goed met de verwachting overeen, alleen vertoonen de grenswaarden 
voor K een onmiskenbare daling bij stijgende sulfideconcentratie. 
J ) ^ at c * e vei ’dunning invloed op de deeltjesgrootte uit zou oefenen is wel niet 
absoluut zeker te ontkennen, maar als zulk een invloed al bestaat, is hij zeker van 
lager orde. 
