1117 
C = — 1,17, 
wat men een zeer bevredigende overeenstemming mag noemen. 
Andererzijds heeft O. Stern 1 ) de entropie van eenatomig gasvormig 
jodium eveneens uit thermochemische gegevens afgeleid en een waarde 
gevonden, die zeer sterk van de uit (16) volgende afwijkt. Hij besluit 
hieruit, dat óf het warmtetheorema voor de reactie 2J ( , ns/ ^ J s „ asi 
niet geldig is, het entropieverschil voor T=0 dus eindig blijft, óf 
de dampspanning van eenatomig jodium met behulp van (16) niet 
juist kan worden berekend. Het eerste schijnt hij nogal waarschijnlijk 
te vinden. Mij dunkt, dat dit allebei op hetzelfde neerkomt. Het kan 
toch zeer goed zijn, dat liet warmtetheorema alleen geldt voor stoffen 
die werkelijk bestaan en dit kan men van eenatomig vast jodium 
niet zeggen. De berekening van de dampspanning, zooals wij die in 
deze § hebben uitgevoerd, heeft dan geen zin meer: ook eenatomig 
gasvormig jodium kan bij lage temperaturen niet bestaan. De formules 
van deze en volgende §§ voor de enlropieconstante zullen dan alleen 
voor zulke stoffen op geldigheid aanspraak kunnen maken, die ook 
bij lage temperaturen in denzelfden molekuulvorm voorkomen, zooals 
de edelgassen, de metaaldampen, voorts ook gassen als H 2 , 0 2 , CO, J 2 , 
enz., maar niet stoffen als J, Br of dergelijke. Natuurlijk blijft altijd 
nog de mogelijkheid bestaan, dat in de door Stern gebruikte ge- 
gevens een onverwacht groote fout schuilt. 
§ 4. Over de dampspanning eener tweeatomige vaste stof en de 
entropieconstante van het gas. 
Op overeenkomstige wijze kan men de dampspanning eener twee- 
atomige stof en de entropie van den damp berekenen, wanneer men 
aanneemt, dat ook hier de atoom bewegingen uit sinustrillingen 
bestaan, waarbij nog komt, dat de twee atomen van één molekuul 
zich steeds op een bepaalden afstand van elkaar bevinden 2 ) zooals 
zij ook in het gas voor een uitgebreid temperatuurgebied doen, het 
molekuul dus 5 vrijheidsgraden heeft. Het is dan nog noodzakelijk 
] ) O. Stern, Ann. d. Phys. 44, 497 (1914). 
2 ) Wanneer de bestaansmogelijkheid der vaste stof beneden het gebied valt, 
waarbinnen de klassieke mechanica nog op de rotatie der molekulen mag worden 
loegepast, heeft de berekening natuurlijk geen direkte beteekenis en zal men liever 
een andere methode volgen ; zie § 5. 
Een eventueele wederkeerige trilling der atomen met een nulpuntsenergie \hr 
zou bij uit zwaardere atomen bestaande molekulen den afstand slechts voor een 
praktisch onbeduidend bedrag veranderlijk maken ; bij waterstof zou dit echter 
belangrijk zijn. (De waarde van v is te berekenen uit de soortelijke warmte bij 
hooge temperaturen, het traagheidsmoment uit de proeven van Eucken en formules 
(lGj en (17)). 
