1133 
b. Bij de vaste amorphe lichamen en in ’t bijzonder van de vloei- 
stoffen is „die Anordnung der Teilchen eine vollkommen regellose”. 
Bij den doorgang van Röntgenstralen door zulk een amorph medium 
zou men te doen hebben met een analoog verschijnsel als bij den 
doorgang van lichtstralen door een met lycopodiumpoeder bestrooide 
glasplaat. 
De omstandigheid, dat ook bij vloeibare paraffine een interferentie- 
ring optreedt, haalt Fkiedrich speciaal ten gunste van de tweede 
verklaring aan en dus spreekt hij het vermoeden uit dat men hier 
„es mit Beugung am Molekül resp. Atom zu Tun habe”. 
E. Hupka 1 2 ) beproeft, als ik het juist begrepen heb, weer een 
andere verklaring te geven, waarbij de gemiddelde afstand der 
moleculen als „tralieconstante” beslissend is. 
Een betrouwbaar invoeren van statistische overwegingen, waarop 
de berekening der donkere ringen moet berusten, schijnt mij zelfs 
voor vloeistoffen niet gemakkelijk te zijn wegens de compacte ligging 
der moleculen en in ’t bijzonder wegens de onbekende verbindingen 
(associatie) van naburige moleculen. 
Daarom zij het mij veroorloofd in bet volgende kort erop te 
wijzen, dat het probleem bij doorgang van Röntgenstralen door een 
tivee-atomig gas aanmerkelijk eenvoudiger is. Of de experimenteele 
moeilijkheden overwonnen kunnen worden, kan ik niet beoordeelen; 
in geval dit wel zoo is, zou men langs dezen weg eenige nieuwe 
gegevens over de ligging der atomen in het gasmolecuul kunnen 
verkrijgen. 
§ 1. Laat op een geïsoleerd tweeatomig gasmolecuul homogene 
vlakke Röntgengolven vallen. Beide atomen zenden secundaire golven 
uit, die in de geheele ruimte met elkander interfereeren. Wij vatten in 
het oog de interferentie in een willekeurig punt P van een vlak E 
(photographische plaat), die normaal op de invalsrichting van de 
Röntgengolven op den afstand D achter bet molecuul ligt. D mag 
als oneindig groot worden beschouwd tegenover den centraalafstand 
a der beide eenvoudigheidshalvé gelijk gedachte atomen van het 
molecuul. 
Geeft men consecutief aan de molecuulas alle mogelijke richtingen, 
doordat men het molecuul om een der beide atomen A l draait, dan 
verandert het phasen verschil, waarmee de secundaire golven van Aj, 
1 ) Drude, Optik 1, Afd. Kap. IV; M, Laue, Beugungserscheinungen an vielen un- 
regelmassig verteilten Teilchen. Sitzber. d. preuss. Akad. 1915, 
2 ) E. Hupka, Die Interferenz der Röntgenstrahlen Samml. Vieweg, Helt 18 
(1914), p. 62. 
