1134 
en A t in liet punt P interfereeren, dus de intensiteit der straling 
daar ter plaatse. 
Men berekent de gemiddelde intensiteit in het punt P en vraagt: 
hoe verandert deze gemiddelde intensiteit met de ligging van P op de 
plaat E? 
Om redenen van symmetrie is de gemiddelde intensiteit natuurlijk 
voor al die punten P dezelfde, waarvoor de richting molecuul -» punt 
P met de invalsrichting der Röntgengolven denzelfden hoek (p vormt. 
Bij vergrooting van cp verandert echter de gemiddelde intensiteit 
oscillatorisch namelijk als : 
als: 
1 + 
sin 2jiq 
2jtq 
O) 1 ) 
2a <p 
= — sin — (2) 
X 2 
[;. is de goltlengte van de Röntgenstralen ; a de afstand der beide 
— - puntvormig gedachte 2 ) — atomen van elkander]. 
De consecutive maxima en minima van (1) verhouden zich als 3 ): 
2 ; 0,78 : 1,13 : 0,91 : 1,07 
en liggen bij : 
2jiq — 0 ; 4,49; 7,72; 10,90; 14,07. 
De volgende tabel geeft de overeenkomstige waarden van rp bij 
a 
verschillende waarden van — : 
a 
T 
r fio 
<pl 
f f2 
<Px 
'h 
0 ° 
90 ° 
— 
— 
1 
0 
41 
710 
114° 
2 
0 
21 
34 
50 
3 
0 
14 
22 
32 
§ 2. In plaats van een enkel tweeatomig gasmolecuul wordt nu 
x ) Zie Aanhangsel, 
2 ) Het is doelmatig zich voorloopig te beperken tot deze schematiseering, totdat 
het experiment een vingerwijzing geeft voor eventueel noodzakelijke verlijningen 
van het schema. 
bij Jahnke u. Emde. Functionentafeln. 
3 ) Vergel. de tabellen over 
X 
