Gkelmuydkn laat zich als volgt uit: 
,,De jaarlijksche periode in den waterstand is duidelijk waarneem- 
baar langs de geheele Noorsche kust; naar mijne meening is de 
verklaring voor dit verschijnsel te zoeken in de periodieke verande- 
ringen van luchtdruk en wind. 
Pettersson uit zich in een andere richting en wel : 
„Dat de oorzaak van de jaarlijksche periode, zooals die in de 
Noordelijke zeeën wordt aangetroffen, gezocht moet worden in 
schommelingen van den Noord-Atlantisehen Stroom. Hadden wij 
alleen aanwijzing van de periodieke veranderingen van den water- 
stand aan de Hollandsehc kust, dan zoude men ongetwijfeld de 
oorzaak daarvan in den invloed van windstuwing gezocht hebben. 
Nu echter zoowel in de Oostzee en het Kattegat als de Noordzee 
dit verschijnsel optreedt, komt men tot de overtuiging, dat wij voor 
een (nieuw) natuurverschijnsel staan, waaraan de geheele Oceaan van 
de tropen tot de pool onderworpen is. 
De jaarlijksche periode valt samen met de hydrographische periode 
van het Atlantische water.” 
Met het laatste wordt bedoeld de schommelingen in temperatuur 
en zoutgehalte van het water tusschén Groot-Brittannië en New- 
Foundland. Uit Pettersson’s studie zien wij verder, dat hij den 
Atlantischen stroom niet als een directe voortzetting van den Golf- 
stroom beschouwt, waarmede hij een standpunt inneemt, waarin 
weinigen het met hem eens zijn. 
Wjtting zoekt, na gewezen te hebben op de overeenstemming van 
de verschijnselen in Noord- en Oostzee, de verklaring in eene toe- en 
afname van de hoeveelheid water in genoemde zeeën. Volgens hem 
wordt die toe- en afname veroorzaakt door windin vloed, echter niet 
in die zeeën zelve, maar voor zoover de Oostzee betreft aan de 
toegangspoorten, dus in het Skagerrak, de Belten en het Kattegat. 
Breiteüsz komt door serie-waarnemingen op 71° N.B. en 33°5 O.L. 
in de Barentszee tot een resultaat, dat zoowel temperatuur als zout- 
gehalte van de geheele waterzuil van Juni tot November toeneemt 
en wel het sterkste in de onderlagen. Ook de stroomsnelheid neemt 
in dat tijdvak toe. Wij bevinden ons hier in den Noordkaapstroom, 
dus in een der uiteinden of uiterste vertakkingen van den Golfstroom. 
Na die toename te hebben besproken, zegt Breiteüsz: 
„Deze is niet zoozeer afhankelijk van plaatselijke omstandigheden 
als wel van den eigenlijken Golfstroom en de verschillende invloeden, 
die hem wijzigen op den duizenden mijlen langen weg, vanaf zijn 
wieg onder den equator, door de Caraïbische Zee naar het Poolbekken. 
