1152 
afgelezen. Het was somtijds niet gemakkelijk het filtraat helder te 
krijgen, telkens en telkens moest daartoe weer op hetzelfde filter 
teruggegoten worden. Van het heldere filtraat werd 100 e.M\ 
ingedampt en verder behandeld als boven beschreven. 
Elke proef werd driemaal herhaald. Op deze wijze werd gevonden 
voor het imbitie- vermogen (bij drie achtereenvolgende proeven) : 
Na 1 uur 
Gemid- 
deld 
Na 6 uur 
Gemid- 
deld 
Na 24 uur 
Gemid- 
deld 
500 
81/4 
7 10 
8'/ 2 
7 
93/ 4 9 
8'/ 3 
7 7 1/2 
10 
8 % 
525 
8 
8 1/0 9 
81/2 
7% 
91/2 9 
8 l /. 
71/2 9 
10 
83/ 4 
55 
101/4 
12 IIV2 
1V/4 
! 101/ 4 
11 13 
11’fc 
10i/ 2 91 / 2 
13 
11 
575 
121/4 
121/3 16 
13l/o 
133/4 
15 15 
14% 
14 15 
16% 
15% 
60 
201/2 
211/2 221/2 
21 % 
25'/ 2 
24i/ 2 241/s 
243/ 4 
26 28 
28 
27% 
625 
28 
29 28 
28i/o | 
34 
36 34 
343/4 
41i/o 42 
43 
423/ 4 
65 
37 
36 34 
353/ 4 
42 
42 42 
42 
50 48 
50 
493/ 4 
675 
44 
45 46 
45 
46 
47 47 
463/ 4 
52 51 
52i/a 
51% 
70 
51 
53 52 
52 
53 
54 53 
- 531/2 
63 60 
61 
61% 
75 
61 1/0 
641/2 61 
621/4 
67 
67i/ a 67 
67 1/ 4 
80 
68 
71 69 ip 
69i/o 
691/2 
75 71 
72 
Niet goed waar te nemen. 
85 
81 
84 81 
82 
92 
921/0 921/2 
92 1/ 2 
90 
192 
120 120 
144 
150 150 
150 
Zeer onregelmatig* 
• 
Rauw zetmeel heeft, op deze wijze onderzocht, een imbibitie- 
vermogen van 8 1 /*- Het blijkt dus dat de verstijfseling tusschen 
52 1 /* en 55° O. begint en dan des te sterker is naarmate de tempe- 
ratuur liooger is. Het opmerkelijke feit is nu, dat de verstijfseling 
al na korten tijd is afgeloopen. Of men één uur of zes uur verhit, 
liet maakt slechts een klein verschil, en zelfs 24 uur maakt geen 
groot onderscheid. Klaarblijkelijk is de verstijfseling een grensproces 
en is de -waarde van deze grens afhankelijk van de temperatuur. Hoe 
liooger de temperatuur, hoe hooger de grens van de verstijfseling ligt. 
Opmerkelijk is ook het verschil in uiterlijk van het decantaat bij 
de verschillende temperaturen ; dat van 62 1 /, 0 C. en lager ziet er uit wit, 
ondoorschijnend, evenals rauw zetmeel, alleen een grooter volume 
innemend. Daarboven begint het bezonken zetmeel doorschijnend te 
worden, en bij 70° C. en hooger is het een opalesceerende, half 
doorschijnende massa met het typisch uiterlijk van stijfsel. Misschien 
is deze verandering in uiterlijk afhankelijk van de grootere opzwel- 
