1156 
En de grens bleek des te hooger te liggen, naarmate het water- 
gehalte grooter was: 
luchtciroog . 
20 pCt. . . 
25 „ . . 
30 „ . . 
35 „ . . 
40 „ . . 
45 „ . . 
50 „ . . 
55 „ . . 
0.68 0.67 pCt. 
0.87 ) 
0.89 ) 
1.60 ) 
1 .50 S 
0.88 
1.55 
2 • 00 l « gg 
2.10 S 
2.50 ) 
2.50 ) 
2.10 I 
2.80 1 
3.00 ^ 
3.30 S 
3.90 ^ 
3.80 i 
2 50 
2.75 
3.15 
3.85 
4-49 i , cj 
4.55 \ 4 
60 pCt. . . 
5.00 1 
' ' 5.06 ) 
5.03 
pCt. 
100 „ . . 
6.61 1 
' • 6.49 ) 
6.55 
» 
125 „ . . 
6.991 
• ' 7.03 ) 
7.01 
» 
150 „ . . 
7.61 1 
• • 1 .12) 
7.67 
200 „ . . 
7.66 1 
' ' 7.66 S 
7.66 
V 
250 
1.141 
7.69 S 
7.72 
V 
300 „ . . 
7.79 1 
■ ■ 7.81 ) 
7.80 
500 „ . . 
7.88 1 
' • 7.92 ) 
7.90 
1C00 
7.99 1 
8.01 ) 
8.00 
Het doorzichtig worden van het decantaat (reedt ook hierop wanneer 
het imbibitievermogen 40 — 50 geworden is. Resu meerende zien wij, 
dat de verstijf 'seling is een grens proces- ; dat de grens, welke bereikt 
wordt, des te hooger ligt, naarmate de temperatuur hooger of de 
hoeveelheid water grooter is. 
De vraag rijst nu, hoe wij dit feit verklaren moeten. Daartoe 
merk ik op, dat een dergelijk gedrag overal optreedt, waar een 
chemisch evenwicht afhankelijk is van de temperatuur en van de 
concentratie, en ik kom derhalve tot de onderstelling, dat de ver- 
stijf seling is een evenwiehtsreactie, en dan wel een reactie, die verloopt 
onder warmteabsorptie en onder opneming van water. Ik heb deze 
voorstelling nog iets nader trachten uit te werken door mij af te 
vragen, welk chemisme bij de verstijfseling in het spel zijn kan. Wij 
weten dat het zetmeel talrijke OH-groepen bezit, afkomstig van de 
glucosemoleculen, waaruit het onder voortgezette wateruittreding 
ontstaan is. Vrije aldehydgroepen bevat het zetmeel in zijn eerst- 
volgende ontledingsproducten (dextrine e.d.) niet meer, want geen 
dezer stoffen reduceert Fehlings proefvocht. De overgang van zetmeel 
in zijn daarop volgende splitsingsproducten moet dus ontstaan door 
de opheffing onder waleropname van een buiding tusschen twee alcohol- 
