1159 
tigd worden, is een bekend voorbeeld. De verklaring ligt vermoedelijk 
in de enorme toename der viscositeit bij het uitdrogen, m. a. w. in 
de zeer veel kleinere bewegelijkheid der molekulen ten opzichte 
van elkander. 
Veel moeilijker is de invloed te verklaren, die te veel water op 
de reactie heeft. Vermoedelijk is hier de verklaring deze, dat door 
het opzwellen de zetmeelmolekulen, die op elkaar moeten inwerken, 
zoo ver van elkaar af zijn komen te liggen, dat zij buiten eikaars 
werkingssfeer vallen. En waar volgens onze opvatting twee mole- 
kulen op elkaar moeten inwerken, om den terugkeer te bewerken, 
moet daardoor de reactie onmogelijk worden 1 ). Merken wij op, 
dat dit de eerste maal is, dat men van het mechanisme van een 
dergelijk valsch evenwicht in een chemisch stelsel een verklaring 
kan voorstellen. 
Physiologie. — De Heer Wertheim Salomonson biedt eene mede- 
deeling aan van den Heer S. de Boer : „ Over het hartrhythmè” . 
(2 de Mededeeling) 2 ). 
(Mede aangeboden door den Heer Zwaardemaker). 
Pulsus bi-tvi- en polygeminus. 
In mijn vorige mededeeling wees ik er terloops reeds op, dat de 
pulsus bigeminus voorkomt als overgangsstadium van het normale 
hartrhythmè naar het gehalveerde. In de volgende regelen zal ik 
mededeelen, op welke wijze het normale hartrhythmè langs verschil- 
lende tusschenstadia kan overgaan naar het gehalveerde. Als voor- 
beeld van deze wijze van halveeren diene het volgende experiment: 
Nadat van een kikkerhart volgens de suspensie-methode een 
honderdtal syslolen op het beroete papier zijn overgebracht, worden 
10 druppels van een 1 0 /„-oplossing van acetas veratrini in de buik- 
holte ingespoten. Het rhythme verlangzaamt, het a-v interval neemt 
b Deze volledige remming bij sterke imbibitie met water vormt de oorzaak, 
dat wij bet proces systematisch hebben kunnen onderzoeken op de bovenbeschre- 
ven wijze. 
Daar bij het weer versch worden door opwarmen volgens onze verklaring geen 
twee molekulen op elkaar inwerken, maar één moiekuul uileenvalt, is te ver- 
wachten, dat overmaat water het weer versch loordcn niet remt. Dit blijkt inderdaad 
het geval te zijn. Verhitten onder water tot 50 a 55° G. geeft aan oudbakken 
zetmeel het imbibitievermogen van versch terug. 
2 ) Naar onderzoekingen verricht in het physiologisch laboratorium der Universiteit 
van Amsterdam 
