1166 
gaat. Tot en met de trigeminusgroepen begint na een hiaat de eerste 
kamercurve gedurende de systole van den voorafgaanden boezem ; bij 
de bigeminusgroepen begint de eerste kamersystole gedurende de 
diastole van de voorafgaande boezemen rve. (Dat de curve van de 
systole van een hartafdeeling geheel verandert als tegelijkertijd een 
andere hartafdeeling in diastole is, kan ik met een ander voorbeeld 
toelichten, (zie Fig. 5). De 3 du curverij is hierbij opgenomen 45 min. 
na injectie van 5 druppels 1 °/ 0 acetas veratrini. De boezemsystole 
begint hier bij de 3 dc ‘ en 5 dt ‘ curve in het begin van de diastole van 
de kamer en zakt dan als ’t ware geheel weg; begint daarentegen 
de boezemsystole boven op den top, dan is zij veel grooter. Dit stukje 
is gefotographeerd uit een rij van 2 1 / 2 M. lang, waarin telkens de 
boezemsystole, als zij in het begin van de kamerdiastole valt, 
verkleint. Op de volgende curverij is ’t rhythme gehalveerd en staat 
een overal gelijke boezemsystole op de kamercurve). 
Van dit hart heb ik zoo l 1 /* uur lang bigeminusgroepen opge- 
schreven; nadat deze groepen 45 min. hadden bestaan, kwamen er 
extrasystolen tusschen de groepen in. Het is bekend, dat deze met 
voorliefde in grootere pauzen optreden. 
Tot halveering van het rhythme is het bij dit hart niet gekomen ; 
dit zou waarschijnlijk wel zijn gebeurd, als de vergiftiging verder 
was voortgeschreden. Zoo zag ik vaak p-bigeminus als overgang 
van het normale in het gehalveerde rhythme en bij rhythmewisselingen 
(zie Fig. 6). Hier zien we op de bovenste curverij (20 min. na 
Fig. 6. 
Overgang van p-bigeminus in het normale rhythme, dan weer p. bigeminus en 
daarna rhythmchalveering. 
inspuiting van 4 druppels 1 % veratrine) bigeminusgroepen over- 
