voor het onderzoek van groot belang achtte, en tallooze 
spitsmuizen. Daarbij kwamen vele andere vertegenwoordi- 
gers der Nederlandsche fauna. Ten einde verder de waar- 
nemingen tot tropische zoogdiervormen uit te breiden, onder- 
nam hij in 1890 — 91 eene reis naar Nederlandsch Indië, 
van waar hij met een rijken oogst terngkeerde, terwijl 
bovendien maatregelen waren genomen voor de nazending 
van goed geconserveerd materiaal. Die nazending heeft vele 
jaren plaats gehad en hem o. a. een duizendtal preparaten 
verschaft, geschikt voor de bestudeering der ontwikkeling 
van het voor nadere bewerking uitgekozen geslacht Tarsius. 
Het bij gelegenheid zijner 25-jarige ambtsvervulling 
gevormde Tarsius-fonds maakte het hem mogelijk een zijner 
leerlingen een verzameltocht naar Brazilië te laten doen 
en door de stichting van het ,,Institut international d’em- 
bryologie”, waarvan hij secretaris was, wist hij zich van de 
medewerking van bnitenlandsche vakgenooten te verzekeren. 
Aan dat instituut werden verzamelingen van Selenka en 
andere dierkundigen afgestaan. Zoo kwamen van heinde en 
ver te Utrecht de gegevens bijeen, die hij behoefde, en die 
latere biologen in staat zullen stellen op den door hem 
gewezen weg voort te gaan. 
Over de vele belangrijke door hem zelf verkregen uit- 
komsten, die in de werken onzer Akademie, het Quarterly 
Journal of microscopieal Science en elders werden bekend 
gemaakt, kan ik niet uitweiden. Evenmin over de nieuwe 
gezichtspunten die zij openden en over zijne, menigmaal 
ver van vroegere opvattingen afwijkende denkbeelden aan- 
gaande den stamboom der hoogere diererr. Ik moet mij ertoe 
bepalen, de hoop uit te spreken dat zijn wenseli vervuld moge 
worden en de verzameling waaraan hij zijn naarn heeft 
verbonden, ook in de toekomst rijke vruchten moge dragen. 
Het werk waarvan ik getracht heb U een kort overzicht 
te geven, zou wel voldoende geweest zijn om den tijd en 
de krachten van een onderzoeker geheel in beslag te nemen 
en hem op de waardeering van allen wien de vooruitgang 
der wetenschap ter harte gaat, aanspraak te geven. Maar 
