Hubrecht, met zijne talenten woekerende, deed veel meer. 
In de Nederlandsche Dierkundige Vereeniging en de Maat- 
schappij ter bevordering van het natuurkundig onderzoek 
in de Nederlandsche Koloniën, om van andere vereenigin- 
gen en commissiën niet te spreken, vervulde hij eene 
belangrijke rol. Verder greep hij, goed spreker en schrijver 
als hij was, menige gelegenheid aan om zijne denkbeelden 
over ontwikkelingsgeschiedenis en over natuurwetenschap- 
pelijke vraagstukken in het algemeen voor een ruimeren 
kring dan dien der naaste vakgenooten uiteen te zetten. Ik 
denk o. a. aan zijne artikelen in de Gids, van welk tijd- 
schrift hij een der redacteuren was, en in het bijzonder 
aan de voordrachten over „The descent of the Primates”, 
te Princeton in de Vereenigde Staten gehouden, toen hem 
ter gelegenheid van het 150-jarig bestaan der Universiteit 
aldaar, liet eere-doctoraat verleend werd, eene der talrijke 
onderscheidingen die hem van vele zijden ten deel vielen. 
Hij was Curator van het stedelijk gymnasium zijner woon- 
plaats en zijne meermalen gebleken belangstelling in het 
onderwijs en de hervorming daarvan gaf aanleiding tot 
zijne benoeming in de Ineenschakelingscom missie. Ook op 
ander gebied zagen wij hem menigmaal eene lans breken 
voor wat hij rechtvaardig of nuttig achtte. 
In Mei 1910 verwisselde hij zijn werkkring aan de 
Utreehtsche Universiteit met een buitengewoon hoogleeraars- 
arnbt in de vergelijkende embryologie, hopende zich aldus 
meer onverdeeld en krachtiger nog dan vroeger aan zijne 
lievelingsstudie te kunnen wijden. Die hoop is helaas niet 
verwezenlijkt. « Wel bleef hij aan den arbeid en ondernam 
zelfs in 1914 eene wetenschappelijke reis naar Zuid-Afrika, 
maar de kwaal waaraan hij de laatste jaren leed. sloopte 
meer en meer zijne krachten. Den 21 steu dezer maand werd 
hij aan de zijnen en de wetenschap ontrukt. 
Met de bewondering voor wat liet hem gegeven was te 
vinden en tot stand te brengen mengt zich thans bij ons de 
weemoed dien de ontijdig afgebroken werkzaamheid opwekt. 
Zijn heengaan brengt eene leegte in de Akademie, die 
lang gevoeld zal worden. 
