1184 
karakter geene versteeningen aan getroffen, doch er kan op worden 
gewezen, dat ze juist onder de bedekking met jonger vulkanisch 
materiaal te voorschijn komen in de noordwestelijke voortzetting van 
de granieten, diabazen, gabbro’s, carbonische kalksteenen, mergels 
enz. in de omstreken van het Siboemboengebergte en van den Boekit 
Pandjang, waar de carbonische ouderdom der kalksteenen door tal- 
rijke vondsten van fusulienen, schwagerienen, trilobieten en produetus- 
soorten door Verbeek kon worden vastgesteld. Ook in de verspreide 
ontblootingen dezer oudere gesteenten te midden van jongere vulka- 
nische producten van den Singgalan en het Manindjoe-terrein komen 
kalksteenen met granieten en basische eruptiefgesteenten verbonden 
voor. 
Een eind stroomop van de afstorting zijn porfyrische granietische 
gesteenten met zeer groote veldspaatfenokristen aan den linkeroever- 
wand ontbloot, de gesteenten dicht bij het contact in de afstorting 
vertoonen een veel minder duidelijke porfyrische structuur, de grond- 
massa is veel fijn korreliger en de fenokristen zijn kleiner; grootere. 
makroskopisch duidelijk zichtbare, kwartskristallen komen slechts 
hier en daar verspreid in deze gesteenten voor. Ook mikroskopisch 
blijken de laatstgenoemde gesteenten slechts betrekkelijk weinig 
kwarts te bevatten en te naderen tot kwartsdiorieten ; de kwarts- 
kristallen zijn dikwijls door een breeden zoom van een granophyrisch 
mengsel omgeven. De veldspaten bestaan voor het grootste deel 
zeker uit plagioklaas; zonaire bouw, dikwijls met afwisseling van 
meer basische en zuurdere schalen, is verbreid, enkele kernveld- 
spateri werden bepaald als labradoor-bytowniet, terwijl in de rand- 
zone de basiciteit doorgaans niet sterk is afgenomen. In de grond- 
massa zien we naast kwarts en veldspaten nog calciet, muscoviet, 
chloriet, erts, ti.taniet, apatiet en epidoot. In verband met het be- 
trekkelijk geringe kwartsgehalte en liet liooge gebalte aan plagio- 
klaas is het mogelijk, dat de granieten dicht bij het contact endomorph 
zijn gemetamorphoseerd. 
Omtrent de mikroskopisch nog niet nader onderzochte kristallijne 
kalksteenen kan hier worden medegedeeld, dat gesteenten welke 
zeer rijk zijn aan eontactmineralen (o.a. granaat) en granaatrotsen 
dicht bij het contact voorkomen. Wat hooger op, boven de aard- 
storting, zien we wederom graniet in contact met grijzen kristal- 
lijnen kalksteen, waarin makroskopisch geene eontactmineralen werden 
waargenomen. 
De bovengenoemde eontactverhoudingen worden op eenvoudige 
wijze verklaard als een normale contactmetamorphose der kalk- 
steenen door de aangrenzende eruptiefgesteenten, terwijl hét mogelijk 
