1189 
Ouderdom van den kivartsporfyr van het Siboemboengebergte. 
Kwartsporfyren komen tezamen met de granieten voor en beide 
gesteenten zijn door overgangen verbonden. Ze zijn waarschijnlijk 
slechts stollingsmodificatiën der granieten en van ongeveer gelijken 
ouderdom als deze. 
Bij de samenvloeiing der rivier Silakie en haar zijtak Kapoe zijn 
deze kwartsporfyren in direct contact met kalksteen zeer duidelijk 
ontbloot. Plaatselijk vertoont deze kalksteen door de ontwikkeling 
van granaat en andere contactmineralen ook duidelijke verschijn- 
selen van contactmetamorphose, zoodat ook voor den kwartsporfyr 
een post-earbonische ouderdom moet worden aangenomen. 
Uit het bovenstaande blijkt, dat aan het contact van verschillende 
granietische gesteenten der Padangsche Bovenlanden een duidelijke 
contactmetamorphose kon worden geconstateerd en dat een carbo- 
nische (of jongere) ouderdom — in elk geval voor een deel dezer 
gemetamorphoseerde gesteenten — als zeker kan worden aangenomen. 
Een deel der granieten is dus post-carbonisch. 
Van het onderzoek van het uitgebreide door mij verzamelde 
gesteentenmateriaal mogen interessante resultaten omtrent den aard 
der exomorphe en endomorphe contactverschijnselen en omtrent het 
onderling verband der verschillende typen van eruptiefgesteenten 
worden verwacht. 
Het is ook zeer wel mogelijk, dat een deel der granieten en ver- 
wante gesteenten der Padangsche Bovenlanden pre-carbonisch is. 
Het ontbreken van contactverschijnselen in aangrenzenden kalksteen 
kan echter niet als bewijs voor een pre-carbonischen ouderdom 
gelden, indien een deel dezer kalksteenen mesozoïsch is; bovendien 
kunnen de kalkmuren, die zonder transgressieconglomeraat en zonder 
granietgangen of contactverschijnselen soms onafgebroken over de 
grens van granieten en de omringende sedimenten doorloopen, b.v. 
door overschuiving, na de intrusie der granieten, in contact met 
laatstgenoemde gesteenten zijn gebracht, zoodat dan toch deze gra- 
nieten zeer goed jonger dan er op rustende carbonische kalksteenen 
zouden kunnen zijn. 
Voor de rotsen van boven-triassischen kalksteen, welke op Timor 
het landschap een dergelijk eigenaardig karakter verleenen als vele 
kalkrotsen van Sumatra en de „Klippen” der Alpen en Karpathen, 
wordt door Molengraaff x ) en Wanner 2 ) aangenomen, dat ze de 
9 G. A. F. Molengraaff. Oversóhuivingen in overschuivingsbladen op de 
eilanden Timor en Leti. Voordracht gehouden in de Bestuursvergadering van 
18 Januari 1913. Tijdschr. Kon. Ned. Aardr. Gen. 2. XXX. blz. 273. 1913. 
s ) J. Wanner. Geologie von West-Timor, Geologische Rundschau Bd. IV. Heft 2. 
78 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXlll. A°. 1914/15. 
