1199 
leucocyten de invloed na een verblijf van 1 /\ uur en van 4 1 /, uur 
onderzocht werd. (Tabel VIII). 
Men ziet dus, dat dezelfde phagocyten, die, na een half uur bloot- 
gesteld te zijn geweest aan stikstof, een aanzienlijke vermeerdering 
geven nl. van 
34,5—25,9 
25,9 ” 
X 100 = 33,2 %, 
na inwerking van 4 V 2 
uur, waardoor het O-verlies is toegenomen, een afneming van phago- 
cytose vertoonen van — — X 100 = 17,5 %. Bij nog langer 
3 9 
verblijf in het 0-arme milieu zou de phagocytose nog wel meer 
afgenomen zijn. De phagocyten zullen de in haar lichaam aanwezige 
O hoe langer hoe meer opteren. 
IV. Ademhalingscentrum en Phagocytose. Invloed van koolzuur 
en van cyaankalium. Discussie der verkregen resultaten. 
Wanneer men de verkregen resultaten aandachtig beschouwt, 
wordt men getroffen door de overeenstemming tusschen den invloed, 
die zuurstofonttrekking op het ademhalingscentrum aan de eene 
zijde en op de phagocyten aan de andere zijde uitoefent. 
Na de vele onderzoekingen, die omtrent de functie van het adem- 
halingscentrum verricht zijn, is men thans wel gerechtigd het voor 
zeker te houden, dat behalve inwerking van koolzuur, ook ont- 
trekking van zuurstof het ademhalingscentrum prikkelt. 
Vermeerdert men bij een dier door frequente en diepe lucht- 
inblazing het zuurstof-gehalte van het bloed, dan kan men de in- 
blazing voor eenigen tijd staken, zonder dat het individu eenig blijk 
geeft van behoefte te hebben aan ademhaling (apnoe). Blijkbaar is 
onder die omstandigheden de prikkel, die van het ademhalings- 
centrum op de zenuwcentra der ademhalingsspieren overgaat, te 
zwak om deze met kans op succes aan te spreken. Ook bij de 
phagocyten nemen wij bij aanzienlijk verhoogden zuurstoftoevoer een 
vermindering van activiteit, een vermindering van phagocytose waar. 
Neemt het zuurstofgehalte af, dan worden de phagocyten tot hoog ere 
activiteit geprikkeld, de phagocytose neemt toe om ten slotte bij verder 
zuur stof verlies steeds meer te dalen in overeenstemming met het feit, 
dat alle cellen van het dierlijk organisme, om te kunnen blijven 
functioneer en, zuurstof noodig hebben. 
Ook het ademhalingscentrum neemt bij aanzienlijke O-armoede in 
activiteit toe (dyspnoe), om bij nog verder gaande O-onttrekking te 
verlammen. 
Wij hebben tot dusverre geen quantitatieve vergelijkingen gemaakt tusschen het 
O-gehalte der vloeistof waarin de phagocyten verlammen en dat waarbij het adem- 
