1212 
Daar toch de boraciet bij kamertemperatuur, — wanneer hij inder- 
daad regulair ware, — hexakis-tetraëdiïsch zou moeten zijn, Zoo 
zou de symmetrie van zijn RÖNTGENbeeld aan dat van de zinkblende 
gelijk moeten zijn ; d.w.z. zij zou identiek moeten zijn met die, 
welke het beeld vertoont dat boven 400° verkregen werd. Echter 
bezit het door ons bij lagere temperatuur verkregen beeld twee onder- 
ling loodrechte symmetrié-vlakken en eene tweetallige as : het kan 
dus slechts öf aan een rhombisch kristal, öf aan een duakisdode- 
kaëdrisch, resp. aan een tetraëdrisch-pentagoondodekaëdrisch kristal 
beantwoorden. De laatste symmetrieën echter zijn, op grond van de 
vorm-ont wikkeling van den boraciet, geheel en al uitgesloten ; er 
blijft dus niets anders over, dan de symmetrie van het bij kamer- 
temperatuur verkregene RÖNTGENbeeld op rekening der rhombische 
molekuulstruktuur te zetten, waarmede ook de optische tweeassigheid 
der lamellen in volkomen harmonie is. Er is derhalve geen twijfel 
meer mogelijk, of de innerlijke symmetrie-verandering van den bora- 
ciet, bij verhitting boven 400° C., is door ons bij die gelegenheid 
afdoende aangetoond. 
§ 4. Wanneer wij voorloopig van de gevallen der komplex 
gebouwde, pseudosymmetrische (mimetische) kristallen, welke tot 
dusverre onderzocht werden, afzien, dan heeft het den schijn, alsof 
in alle gevallen, waar met regulaire of optisch-éénassige kristallen 
gearbeid werd, de resultaten der proefneming volledig in overeen- 
stemming zijn met de gevolgtrekkingen, tot welke de thans erkende 
theorie van het verschijnsel noodzakelijkerwijze voeren moet . l ) 
Het geval van den rhombischen cordieriet echter, is nu daarmede 
in flagrante tegenspraak : immers uit de theorie volgt onmiddellijk, 
dat de kristallen van alle drie de klassen van het rhombische stelsel 
ld ön tgenogra m men zidlen moeten leveren, wier symmetrie met die van 
de ho/oëdrische vormen overeenstemt. Derhalve zullen plaatjes, welke 
aan de drie pinakoïden {100}, {010} en {001} parallel gaan, steeds 
beelden moeten opleveren, welke symmetrisch zijn naar twee onder- 
ling loodrechte sy mmetrie- vlakken ; de doorsnede daarvan, d.w.z. de 
normaal op de fotografische plaat, zal dus tevens in al die gevallen 
eene tweetallige symmetrie-as moeten zijn. 
Ook al ware dus de cordieriet werkelijk hemimorf, dan nog zou 
zich die hemimorfie nimmer op de door ons destijds waargenomen 
0 Wat de optischeenassige betreft, zoo hebben wij op dit oogenblik reeds eene 
aanwijzing, dat ook daar, wanneer de doorstraling loodrecht op de optische as 
plaats heeft, de feiten anders zijn, dan de theorie zou doen vermoeden. 
