1217 
£)e eerste meening is geuit door Rogers 1 ), de laatste door Palache 4 ), 
welke als bewijs voor zijne opvatting liet optreden van den vorm 
{22-41} bij vele kristallen aanvoert. Later werd door Jezek 3 ) waar- ' 
sehijnlijk gemaakt, dat de drietallige as polair is, en vele benitoiët- 
kristallen tweelingen naar de basis {0001 } zonden zijn, de benitoiet 
zon volgens dezen auteur dus ditrigonaal-pyramidaal zijn. 
Blijkbaar is het dus nog eene open vraag, welke de eigenlijke 
symmetrie van dit merkwaardige, door zijn enorm sterk dicbroïsme 
gekenmerkt mineraal is ; vandaar de keuze van dit objekt voor deze 
studiën over de buiging der RöNTGENstraling. 
Ten dienste stonden ons zeer fraaie, violette kristallen van San 
Benito County in Californië, waar de benitoiet nevens natrolieth en 
neptuniet voorkomt. Zij waren afgeplat volgens }0001}, en vertoon- 
den de kombinatie der vormen }0001 }, {1011}, {0111}, {1010} en {0110}. 
Uit een fraai, homogeen kristal werden drie plaatjes geslepen: een 
parallel aan {0001}, een parallel aan {1010}, en een parallel aan 
{Ï2Ï0}. 
Het optische onderzoek van het plaatje, loodrecht op de trigonale 
as geslepen, leerde al dadelijk, dat de kristallen slechts psmc/o-trigonale 
symmetrie bezaten, en in werkelijkheid niet optisch-éénassig, maar 
optisch-tweeassig waren, met zeer kleinen assen hoek, en met een 
positief karakter van de eerste middellijn, welke met de c-as samen- 
valt. In geen enkelen stand w r as het plaatje tusschen gekruiste nicols 
geheel en al duister. 
De interferentie-figuur vertoonde bij het ronddraaien van de 
mikroskooptafe! telkens eene vervorming van haar centrale gedeelte, 
en een duidelijken lemniscaatvorm der binnenste ringen, zoowel als 
eene splitsing van het donkere kruis in twee takken eener hyperbool ; 
het assenvlak staat blijkbaar loodrecht op {1010}, met de c-as als 
eerste bissectrix. De dubbelbreking is sterk; lokaal komen in de 
basische sneden ook storingen voor, welke tot liet vermoeden voeren, 
dat de benitoiet een mimetisch mineraal is, en uit onder 120° ten 
opzichte van elkaar gedraaide lamellaire vergroeiingen bestaat van 
waarschijnlijk monokliene of rhombisch-hemimorfe symmetrie. 
Ook de plaatjes parallel {1010} en {1210} verraadden deze lamellaire 
struktuur in meerdere of mindere mate: het plaatje parallel {1210} 
0 Rogers, Science, 28, 676, (1908). 
2 ) Palache, Amer. Journ of Science, 27, 398, (1909). 
8 ) Jezek, Buil. intern, de 1’Acad. des Sciences de Bohème, Prague (1909). Verg. 
over den benitoiet ook: Louderback. Publ. of Galif. Univ. 5, 9, 149, (1907): 
Kraus, Science 27, 696, 710, (1908). 
