1219 
zouden gelegen zijn, op eene andere wijze niet of slechts gedeeltelijk tot 
uitdrukking zijn kunnen komen. De ware symmetrie van het mimetische 
lamellen-komplex blijft vooralsnog dus bij dit alles buiten beschou- 
wing; maar op te merken is toch, dat als in het beeld van {1010) 
inderdaad {0001) als symmetrie-vlak ontbreekt (tig. 12), men ook in 
dit geval staat voor eene geometrisch-onmogelijke kombinatie van 
symmetrie-eigenschappen, evenals in de vorige gevallen. 
§ 8 . Wij staan kier dus voor het uiterst merkwaardige verschijnsel 
dat hij de in alle richtingen duhbeïb rekende kristallen , in tegenstelling 
van de enkelhrekende of éénassige, doorstraald evenwijdig aan de op- 
tische as, bepaalde, volgens de Laüe-Bragg’,s‘c/j<? theorieën te verwachten 
symmetrie- elementen, in de WornGWog rammen verdwijnen. Daardoor 
wordt dan in het volledige stel van RöNTGENbeelden voor eenzelfde 
kristal een komplex van symmetrie-eigenschappen voor oogen ge- 
voerd, dat meestal geometrisch-onmogelijk is, en dus ook geenszins een 
beeld van de eigen symmetrie van het kristal kan zijn. Voor zooverre 
onze ervaring thans nog reikt, en als wij het zeer gekompliceerde 
geval van den mimetischen benitoiet voorloopig nog buiten beschou- 
wing laten, geschiedde dat wegvallen in twee gevallen in die beelden, 
welke verkregen worden bij doorstraling volgens den optischen 
normaal : m. a. w. het onderdrukken van de vlekken geschiedde 
daar in het vlak, waarin de verschillen in aether-elasticiteit in de 
beide hoofdrichtingen van het plaatje zoo groot mogelijk zijn. Bij 
het natrium-ammonium-tartraat geschiedde het voor plaatjes, welke 
of evenwijdig aan het optische assen vlak, öf loodrecht op de tweede 
bissectrix waren, dus voor vlakken in de richtingen van grootste en 
van kleinste aether-elasticiteit. Tot dusverre werd nog niet waarge- 
nomen, dat de vlekken verdwenen waren in de richting van den 
optischen normaal, dus in die der middelste elasticiteit x ). 
Men zou geneigd kunnen zijn, om, in verband met de omstandig- 
heid dat de kristallen bij welke het genoemde verschijnsel gevonden 
werd, juist diè zijn, in welke zich de optische anisotropie in alle 
richtingen openbaart, eene verklaring te zoeken in dien zin, dat men 
eenigen toestand van polarisatie der sekundaire straling ging onder- 
stellen, welke dan wellicht op eenigszins analoge wijze als bij de 
gewone lichtverschijnselen, ten slotte in eene ongelijkwaardigheid 
van onderling loodrechte richtingen hare uitdrukking zou vinden, 
9 Het geval van het tartaat heeft in zooverre nog eenige analogie met dat van 
den cordiëriet, dat ook hier de elasticiteiten in de richtingen der a-, en der è-as 
veel minder onderling verschillen, dan ieder hunner in vergelijking met die in de 
lichting der c-as. 
