5. Zulks is dan ook het geval met de cijfers, die Julius ThomseN 
voor de reaktie warmte tusschen kadmium en oplossingen van HC1 
in water heeft gegeven, daar hij het metaal in „Plattenform” heeft 
gebruikt 1 ), een vorm, waarin onbekende hoeveelheden van het 
en y-kadmium aanwezig zijn geweest 2 ). 
6. Hetgeen hier voor het kadmium is betoogd, geldt volgens onze 
onderzoekingen eveneens voor de andere metalen. 
7. Alle kalorische cijfers, die met behulp der genoemde, foutief 
bepaalde, reaktie warm ten zijn berekend, zijn dus met dezelfde fout 
behept: zij zijn geheel toevallige waarden. 
8. Ook de reeds boven aangehaalde metingen van Th. W. Richards 
en Bükgkss, die later gedeeltelijk door E. E. Somermeier 3 ) zijn her- 
haald, bevatten duidelijke aanwijzingen, dat de thermische voorge- 
schiedenis hier een rol speelt. Daar hunne resultaten intusschen niet 
streng vergelijkbaar zijn, moge van een nadere bespreking van hun 
getallen materiaal worden afgezien. 
9. De ware reaktiewarmten der metalen, grootheden, die te 
allen tijde scherp gedefinieerd en bijgevolg' reproduceerbaar zijn, kent 
men dus tot heden niet : zij behooren met behulp der zuivere 
/?-, y-, . . . modifikaties der metalen te worden bepaald. 
h. Latente smeltwarmte. 
10. Het feit, dat een gesmolten metaal bij den overgang in den 
vasten toestand bij temperaturen, die min of meer van de smelt- 
temperatuur zijn verwijderd, in verschillende allotrope vormen zal 
kunnen stollen, terwijl die vormen tijdelijk naast elkaar kunnen 
blijven bestaan, doet het vermoeden rijzen, dat verschillende waar- 
nemers voor de latente smeltwarmte van een zelfde (chemisch zuiver) 
metaal verschillende waarden zullen moeten vinden. Die waarden 
zullen afhankelijk zijn van de thermische geschiedenis, die het onder- 
zochte materiaal heeft doorloopen tusschen het smeltpunt en de eind- 
temperatuur der kalorimetrische proef, welke ter bepaling der smelt- 
9 Thermochemische Untersuchungen 3 , 277 Leipzig (1883). Buitendien zijn er 
bij Thomsen andere fouten ingeslopen, waarop Th. W. Riohards en ëurgess 
(Journ. Americ. Ghem. Soc. 32 , 431 (19 ( )i de aandacht hebben gevestigd. 
2 ) Vergelijk, ook onze mededeeling in Zeitschr. f. pliysik. Chemie 89 , 287 (1915). 
3 ) Phys. Rev. (2) 1, 141 (1913). 
