1225 
overgaan en dat dit metaal, zooals men het tot dusverre kende, ten- 
gevolge der sterke vertragingsverschijnsels, die dien overgang bege- 
leiden, bij de gewone temperaturen een metastabiel systeem is. 
2. De ervaringen, intusschen bij de studie van het kadmium, 
koper, antimoon enz. opgedaan, deden het vermoeden rijzen, dat het 
tot dusverre gevonden overgangspunt een schijnbare overgangstem- 
peratuur is en dat er meer dan twee allotrope vormen van bismuth 
kunnen optreden. 
3. Ten einde dit uit te maken, werd nader onderzocht, in hoe- 
verre de ligging van het overgangspunt van de thermische voorge- 
schiedenis van het onderzochte materiaal afhangt. Het dilatometrisch 
onderzoek werd geheel op dezelfde wijze uitgevoerd, als bij het 
kadmium 1 ) is beschreven. Er moge hier dus worden volstaan met 
de mededeeling der resultaten. 
4. Het tij n gepoederde materiaal (± 500 gram Wismuth „Kahl- 
baüm”) werd allereerst bij 70° onderzocht, zonder voorbehandeling 
met een elektrolyt. Eenige omzetting trad niet in. 
5. Nadat het metaal gedurende 12 uren met eene kaliumchloride- 
oplossing (10 proe.) in aanraking ■ was geweest, werd de proef met 
den dilatometer herhaald. Tabel I bevat de resultaten. In de 
kolommen A vindt men den duur der waarnemingen in minuten, 
in die, welke met B zijn gemerkt, den stand van den meniskus op 
de milliineterschaal. 
TABEL I. 
70°. 0 
81 
°.0 
90°. 0 
96°. 0 
A 
B 
A 
B 
A 
B 
A 
B 
0 
382 
0 
275 
0 
192 
90 
207 
15 
190 
45 
160 
20 
187 
40 
155 
32 
64 
65 
120 
80 
176 
210 
161 
45 
0 
90 
94 
— 
— 
290 
164 
6. Vergelijkt men deze uitkomsten met die, welke vroeger 2 ) met 
een preparaat van geheel andere thermische voorgeschiedenis waren 
b Verslagen 22, 420 (1913) 
2 ) Zeitschr. f. pliysik. Chemie 85, 419 (1913). 
