1 245 
De getallen tusselien haakjes duiden de grootte van den licht prikkel 
in MKS aan en den duur van den zwaartekrachtprikkel in minuten. 
De soms vrij aanzienlijke verschillen tusschen de series onderling 
worden verklaard door het onderscheid in lengte bij de gebruikte 
plantjes; zoo waren die van IV b.v. zeer lang, die van VII zeer 
kort; men vergelijke in verband hiermee de gegevens van Arisz x ) 
voor phototropische krommingen en de uitvoerige tabellen van 
jVJaillefer (1912 l.c.) voor geotropische. 
Gedurende de proeven viel op te merken, dat de phototropische 
krommingen vaak reeds voor den afloop der zwaartekrachtprikkeling 
zichtbaar werden. Bij de plantjes, waar licht en zwaartekracht 
krommingen in tegengestelde richting induceerden, strekte op het 
oogenblik, dat de geotropische aan den top zichtbaar werd, de photo- 
tropische zich reeds verder naar beneden uit, waardoor de koleoptile 
tijdelijk een zwak S-vormige buiging verkreeg. 
Zooals uit de cijfers blijkt, is de kromming, die ontstaat, wanneer 
licht- en zwaartekracht afwijkingen in denzelfden zin teweegbrengen, 
ongeveer gelijk aan de som der krommingen, die ze ieder voor zich 
te voorschijn roepen. Werken ze elkander tegen, dan komt de resul- 
teerende afwijking ten naastenbij overeen met het verschil der afzon- 
derlijke krommingen. In het volgende tabelletje zijn de betreffende 
cijfers nog eens naast elkander gezet met de uit 2 en 5 berekende 
sommen en verschillen tusschen haakjes achter de gevondene. 
2 
5 
4 
3 
I 
2.6 
0.8 
3.6 (3.4) 
— 
II 
1.9 
0.4 
2.2 (2.3) 
1.0 (1.5) 
III 
2.1 
1.0 
3.2 (3.1) 
— 
IV 
2.5 
1.7 
3.1 (4.2) 
0.5 (0.8) 
V 
1.6 
1.4 
2.5 (3.0) 
-0.2 (0.2) 
VI 
2.1 
1.2 
3.4 (3.3) 
1.2 (0.9) 
VII 
1 .4 
1.2 
2.6 (2.6) 
-0.2 (0.2) 
Deze volkomen sommeering is te opmerkelijker, wanneer we er 
de cijfers van de belichting met de dubbele hoeveelheid energie bij 
vergelijken. Deze blijven overal ver bij de sommeeringskrommingen 
achter. We vinden hier een bevestiging van het vermoeden, dat de 
phototropische kromming niet ten gevolge van het toenemen van den 
b W. H. Arisz. Onderzoekingen over iotolropie. Diss. Utrecht. 1914. 
