1248 
gens met een zoodanige tusschenpoos toe te dienen, dat de krom- 
m in gs maxi m a samenvallen. 
Bij de uitvoering dezer proeven blijkt het volkomen onverschillig 
te zijn, of wij met een positieve phototropische kromming of met 
één van tegengestelde richting te maken hebben en of het maximum 
na korter of langer tijd bereikt wordt. Steeds heeft er sommeering 
plaats. 
Hiermee is het proces echter ditmaal nog niet afgeloopen. Worden 
de plantjes na de prikkeling op den klinostaat gebracht en de 
waarneming geruimen tijd voortgezet, dan begint men, althans als 
er tusschen de beide prikkelingen niet te veel tijd verloopen is, 
afwijkingen op te merken. Bij sommeering van krommingen van 
dezelfde richting blijken ten slotte topkrommingen in tegengestelden 
zin op te treden en plantjes, bij welke tegengestelde krommingen 
geïnduceerd zijn, kunnen dan soms sterker kommingen vertoonen. 
Hetzelfde verschijnsel was te constateeren, wanneer de éénzijdige 
belichting door een alzijdige vervangen werd. 
De plantjes draaiden gedurende de belichting, die bij verschillende 
proeven zoowel in sterkte als in duur gevarieerd werd, met. constante 
snelheid om hun as. Na atloop der belichting werden ze onmid- 
dellijk horizontaal gelegd en gedurende eenigen tijd geotropisch 
geprikkeld. 
Reeds bij de eerste proefreeks sprongen de verschillen in het oog. 
De afstand tot het Osramlampje van 10 kaars bedroeg hier 2 M. 
De belichtingstijden zijn in het volgende tabelletje in de bovenste 
rij te vinden, met tusschen haakjes het product van de lichtsterkte 
en den belichtingsduur in M K S. Het laatste bakje werd niet voor- 
belicht. De geotropische inductie duurde 20 minuten. De opname 
had 55 minuten na het eind daarvan plaats. Als maat der kromming 
is evenals in de vorige paragraaf de horizontale uitwijking van den 
top in mm. opgegeven. 
20min.(300U) 
10 min. (1500) 
5 min. (750) 
2.5 min. (375) 
1 min. (150) 
30 sec. (75) 
— 
0.5 
0.7 
0.8 
0.7 
0.9 
1.4 
1.4 
Deze getallen werden in verschillende proefreeksen bevestigd 
gevonden. Daarbij viel echter tevens op, dat de krommingen overal 
terzelfder tijd optraden en ook aanvankelijk met dezelfde snelheid 
aangroeiden. Het lag dus voor de hand de waarneming nog verder 
