1255 
De term longitudinale component der zwaartekracht is natuurlijk 
slechts een uitdrukkingswijze. Hoe we ons tiaar physiologisch moeten 
verklaren, is totnogtoe niet opgehelderd. 
Voor de phototropische kromming der koleoptilen van Avena is 
bij een belichting onder verschillende hoeken een zeer sterke afwij- 
king van de verwachte sinusverhouding geconstateerd. Zooals door 
Arisz (I. c. 1914) terecht is aangevoerd, moet de paraboloïdische 
vorm van den top daarbij een faktor van veel gewicht zijn. 
Bij geotropische reacties is er nog met een anderen faktor rekening 
te houden, n.1. met de polarisatie van de cellen afzonderlijk. 
Algemeen wordt aangenomen, dat er een verschil bestaat in de 
gevoeligheid voor druk tusscben het plasma, dat de binnen- en buiten- 
wanden van de cellen bekleedt. Het denkbeeld, dat er bovendien 
een dergelijk verschil in gevoeligheid in het apicale en in het basale 
deel van iedere cel zou bestaan, mag daarom niet direct afgewezen 
worden. Ook op deze wijze is de longitudinale component te ver- 
klaren. Bij de roteerende toppen van slingerplanten, waar ik haar 
invloed zoowel op den groei als op den aard der geotropische 
kromming kon constatedren, is dit waarschijnlijk de juiste opvatting. 
Het paraboloïdische vegetatiepunt aan het haakvormig omgebogen 
eind van den stengel kan hier allerlei willekeurige standen innemen 
en komt dus wel niet voor de zwaartekrachtprikkeling in aan- 
merking. 
Utrecht , Maart 1915. Botanisch Laboratorium. 
Scheikunde. — De Heer van Romburgh biedt eene mededeeling 
aan van den Correspondent der Afdeeling Dr. A. W. K. de Jong, 
te Buitenzorg' over: „ Imuerking van zonlicht op de kaneeh 
zuren” . 
Eenigen tijd geleden (Verslag van de vergadering van 27 Mei 1911; 
werd door mij medegedeeld, dat allokaneelzuur in het zonlicht 
veranderd wordt in (l-truxillzuur en normaal kaneelzuur. In 
eene verhandeling over deze lich tin werking in het Recueil x ) trok 
ik, in verband met het verloop der omzetting en ook omdat het 
toevoegen van normaal kaneelzuur aan het allozuur de hoeveelheid 
d-truxillzuur vermeerderde, de conclusie, dat (l-truxillzuur uit de 
vereeniging van een molecule allozuur met een molecule normaalzuur 
gevormd zou worden. 
’•) R. 31, 258 (1912). 
82 * 
