1262 
Vervolgens zijn waarnemingen gedaan met booglicht, bij een 
aantal verschillende golflengten. De golflengte werd gevonden dooi- 
de collimatorspleet door een spiegel te verlichten met een kwarts- 
amalgaamlamp, en in te stellen op de spleetbeelden die het dichtst 
lagen bij de plaats in het spectrum waar zou worden waargenomen. 
Daaruit werd met behulp van een dispersiekromme van het prisma 
de golflengte op de waarnemingsplaats afgeleid. Deze instellingen 
geschiedden telkens onmiddellijk vóór of' na de draaiingsinstellingen. 
"Vervolgens is, om de draaiingsconstante q per gauss-cm. te kunnen 
berekenen de proefbuis gevuld met gedistilleerd water, en de mag- 
netische draaiing gemeten voor twee verschillende golflengten. Deze 
metingen gaven met behulp van de draaiingsconstante voor water 
en de magnetische draaiingsdispersie zooals die vroeger door den 
schrijver zijn bepaald x ) twee waarden voor den herleidingsfactor, 
die tot op 0,1 % overeenstemden. Ook zijn enkele metingen met 
zwavelkoolstof gedaan, die voldoende overeenstemden met die van 
water. Zwavelkoolstof voldoet voor een meting van bet magnetische 
veld minder goed dan water. Wel zijn de draaiingshoeken daarmede 
grooter, maar de grootere temperatuurcoëfficient maakt dat een 
grootere nauwkeurigheid in de temperatuurbepalingen noodig is, 
waardoor ten slotte een nauwkeurige uitkomst weer moeilijker te 
bereiken is. 
Verder zijn er nog een aantal metingen gedaan met liet titaan- 
chlorid bij verschillende temperaturen door het water bij den invoer 
in den mantel met ijs af te koelen, of op hoogere temperatuur te 
brengen. Het bleek echter dat de temperatuurcoëfficient van de 
draaiingsconstante zoo klein is, dat deze niet met zekerheid uit de 
waarnemingen kon worden afgeleid. Er is daarom van het aan- 
brengen van een temperatuurcorrectie afgezien. Bij de metingen 
met de kwartsamalgaamlamp was de temperatuur gemiddeld 17.9°, 
bij die met de booglamp 13.4°. 
De uitkomsten van de metingen met de kwartslamp zijn opge- 
nomen in de laatste kolom van de bovenstaande tabel; die met de 
booglamp, betrekking hebbende op waarnemingen op zes verschil- 
lende dagen, volgen hieronder. 
De nieuwere theorieën van de magneto-optische verschijnselen die 
gebaseerd zijn op de electronentheorie, leeren dat er verband bestaat 
tussehen de magnetische draaiing van het polarisatievlak en het 
Zeeman-effect, dat de lijnen der eigen trillingen van de stof vertoonen. 
Door van vereenvoudigende onderstellingen uit te gaan, en één eigen 
D Versl. Kon. Ak. van Wet. 1896/97 p. 131. Gomm. Leiden Suppl. 1. p. 76 
Aroh. Néerl. (2) 2 p. 366 (1899); (2) 6 p. 825 (1901). 
