1 284 
zouten hooge kristallografische symmetrie bezitten (zie p. 574 der 
geciteerde verhandeling), maar dat ook in liet geval der optisch- 
aktieve triaethyleendiamine- zouten overal rhombische of tetragonale 
symmetrie voorhanden is, met veelal eene parameterverhouding, die 
rondom waarden van 0.82 tot 0.86 heenslingert. 
Echter is het evenzeer duidelijk, dat die rol van het kation on- 
getwijfeld wordt gewijzigd, door de aanwezigheid van de verschil- 
lende anionen : Br', J', JNOj, Cl OJ en CNS' in de oplossingen; 
en wel blijkt het, dat de invloed van de halogeen- of halogeen- 
h mattende ionen aanzienlijk verschilt van die der ionen NOj 
en CNS' ; welke invloed zich in de grootere waarden van [?»,] bij 
dezelfde golflengten bij de zouten der eerste rubriek, in vergelijking met 
die der tweede groep, duidelijk verraadt. Het duidelijkst is dit te zien 
bij de golflengten, waarvoor de metingen het nauwkeurigst kunnen 
plaats grijpen; die invloed blijkt in het algemeen bij de grootere 
golflengten het sterkst uitgesproken te zijn: 
A.E. 
Gemiddelde waarde van 
[m\ X 10— 1 bij bromiden, 
jodiden en perchloraten: 
L 
Idem, bij rhodaniden 
en nitraten : 
A 
6265 
380° 
84 
273° 
109 
6100 
464 
106 
382 
100 
5910 
570 
189 
482 
138 
5760 
759 
242 
620 
211 
5595 
1001 
831 
- 
De vraag, of deze invloed met een nog niet geheel voltooide 
elektrolytische dissociatie in de oplossing mogelijkerwijze in direkt 
verband staat, zou opgelost moeten worden door de bepaling van [?>?.] 
voor oneindig groote verdunningen ; echter zijn de metingen wegens 
de hinderlijke absorptie der gekleurde oplossingen niet met genoeg- 
zame nauwkeurigheid te verrichten, om ondubbelzinnig over de aldus 
gestelde vraag licht te kunnen verschaffen. 
§ 7 . Terwijl derhalve nu eenerzijds de tegengestelde optische 
aktiviteit dezer komplexe zouten door het voorgaande boven eiken 
twijfel verheven moet schijnen, zal het thans onze taak zijn, om het 
tweede deel van Pasteur’s uitspraak, nl. voor zoover het de met die 
aktiviteit noodzakelijk gepaarde enantiomorfie der antipoden betreft, 
aan de uitkomsten van het kristallografisch onderzoek te toetsen. 
