1285 
Zooals in de volgende verhandeling meegedeeld zal worden blijkt 
het mi merkwaardigerwijze, dat het optreden van spiegelbeeldvormen 
bij deze antipoden slechts in enkele gevallen kan bewezen worden, 
terwijl in de meeste er niet alleen geen enkele grond bestaat, om 
zulk eene enantiomorfie waarschijnlijk te achten, maar zelfs de afwe- 
zigheid daarvan, en het optreden van volvlakkige vormen, duidelijk 
kan aangetoond worden. 
Wij zijn daardoor genoodzaakt, om, in tegenstelling met het thans 
nog algemeen geldende dogma omtrent het veronderstelde noodzake- 
lijke verband tnsschen de optische akti viteit der kristalmoleknlen en 
de slechts axiaal-symmetrische konüguratie der molekulaire stmktimr 
in hunne kristallen, thans aan te nemen, dat optisch-aktieve molekulen 
ook wel tot molekulaire strukturen kunnen worden saamgevoegd, 
welke de symmetrie van de aan volvlakkige kristallen beantwoor- 
dende strukturen bezitten ; evenals omgekeerd bijv. bij kristallen als 
die van het natriumchloraat, de als spiegelbeeld zich verhoudende 
molekuulstrukturen toch gevormd zijn uit optiseh-maktieve molekulen. 
Eigenlijk kon van alle onderzochte zouten dezer reeks, enkel en 
alleen bij de nitraten en de perchloraten het optreden eener „hémiédrie 
non superposable” boven allen twijfel bewezen worden. In alle 
andere gevallen was zij niet aanwezig *), of mogelijk ook in zóó uiterst 
zwakke mate tot uitdrukking gekomen, dat geen enkel redelijk argu- 
ment meer voor haar optreden kon worden aangevoerd ; bij het 
iodide en rhodanide integendeel was zelfs alle evidentie ten gunste 
van holoëdrische symmetrie voorhanden, ondanks de toch werkelijk 
kolossale bedragen (tot [ra] = 21000° !) der optische aktiviteit in 
oplossing. 
Ook alle proefnemingen, om door het brengen van andere zouten 
in de oplossingen, den kristalhabitus zóó te wijzigen, dat het optre- 
den van axiaal-symmetrische vormen werd bewerkt, waren geheel 
zonder resultaat. 
De kristalvormen van het rechtsche en linksche bromide bijv. 
bleven onder de meest gevarieerde omstandigheden bij beide anti- 
poden steeds identiek: zoo werden bijv. in broomnatriumhoudende 
oplossingen dunne naaldvormige kristallen verkregen, die echter weer 
bij beide zouten gelijk waren, en die blijkbaar niet anders dan als 
volvlakkige vormen konden worden opgevat. 
Zoover de ervaring thans gaat, kan men, bij gemis aan elk argu- 
ment vóór, en in het bezit van menige aanwijzing tegen het optreden 
van enantiomorfe vormen, de axiaal-symmetrische natuur der rechts- 
x ) Zooals uit eis-proeven bleek. 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXIII. A°. 1914/15. 
84 
