J336 
bij den druk P u — P c slechts in twee punten nl. a en o snijden. 
Uit de snijding dezer kurven volgt dat de druk P u ----- P„ grooter is 
dan de sublimatiedruk van P -j— P ' , P — j— P en P — (- P . 
Wij hebben boven gezien dat bij elke temperatuur een druk 
P u — P r bestaat, waarbij de punten F 1} P\' en Fp in eene rechte 
lijn vallen. Ligt deze lijn beneden het dampblad van het S-vlak, dan 
bestaan de evenwichten : F F' -f- F”, F -f- F' -j- F" G u en 
F- j- F’ -f- F" -j- Go in stabielen toestand. Ligt deze lijn boven — of 
snijdt zij het dampblad, dan is het evenwicht F -f- F' -f- F" meta- 
stabiel en zijn de evenwichten F -}- F' -f- F " -f- G onmogelijk. Als 
overgangsgeval raakt deze lijn bij eene bepaalde temperatuur T, en 
bijbehoorenden druk P, het dampblad; de projectie r van dit raakpunt 
ligt op de lijn FF'F". De dampverzadigingskurven van F, F' en 
F" raken elkaar bij deze temperatuur en druk dus in het punt r. 
In dit overgangsgeval is de dampdruk P r dus niet grooter, maar 
gelijk aan den sublimatiedruk van F -\- F' , F -f- F" en F' -f- F”. 
Brengt men de drie stoffen bij een gegeven temperatuur in eene 
ruimte, dan vormt zich damp, wiens samenstelling door een punt 
(h r lijn FF'F 11 voorgesteld wordt. Hieruit blijkt dat op deze wijze 
het evenwicht F F' -(- F" -f- G u (of 6>) niet ontstaan kan, tenzij 
toevalligerwijze de temperatuur T r gekozen was. Wij zullen daarom 
den druk P ü = P, : niet den sublimatiedruk, maar den evenwichts- 
druk van F + F' -j- F" noemen. Brengt men de drie vaste stoffen 
in eene ruimte bij elkaar, dan zal dus in het algemeen één dezer 
verdwijnen; er vormt zich dan een der evenwichten F -j- F' -f- G, 
F -)- F" -(- G of F' -(- F" -j- G. De druk wordt dan ook niet de 
evenwiehtsdruk P U = P V , maar een der lagere sublimatiedrukken. 
Wij kunnen het evenwicht F F' -f- F" -f- G zoowel in het 
P, T- als in het eoncentratiediagram uitzetten. Zet men de samen- 
stellingen der dampen G u en G„ in het eoncentratiediagram uit, dan 
doorloopen de punten u en v bij T- verandering eene kurve. Bij elk 
punt dezer kurve behoort eene bepaalde T en P. Bij de temperatuur 
T r vallen de punten u en v in het punt r der lijn FF'F" samen. 
Dit punt r verdeelt de kurve in twee takken; bij elk punt u van 
den eenen tak behoort nl. een punt v van den anderen tak en wel 
zoo, dat bij beide punten een zelfde T en P behooren. Hieruit 
volgt dat langs deze kurve in het punt r de T eji P (dus T r en P r ) 
maximum of minimum zijn. 
Om dit nader te onderzoeken nemen wij de evenwichtsvoorwaarden 
voor F -f- F' -j- F" -f- G ; deze zijn : 
dZ. ’ ÖZ. 
^ + («-», K— +(/S-J/,) S - 1 -5 = 0. .. . . (9) 
O cc t oy , 
