1340 
Scheikunde. — De Heer Van Romburgh doet eene mededeeling : 
„Over de inwerking van methylaethylketon op 2. 3. 4. 6. tetra- 
nitrophenyhnethyhiitramine” . 
Dit nitramine reageert, zooals vroeger *) door mij werd aangetoond, 
gemakkelijk met alkoholen en aminen. Ook water werkt er op in 
onder vorming van salpeterigzuur en van 2. 4. 6. trinitro-methyl- 
nitraminophenol. Terwijl bij gewone temperatuur deze inwerking 
zeer langzaam plaats heeft, verloopt zij bij kookhitte vrij snel. 
Ten einde het verloop der reactie nader te leeren kennen zijn 
enkele jaren geleden in gemeenschap met Dr. Sinnige eenige oriën- 
teerende onderzoekingen gedaan, welke o.m. tot resultaat gaven, 
dat het nitramine, in aeeton opgelost, zeer snel met water reageert, 
zelts bij de gewone temperatuur, zoodat de bereiding van het phenol 
langs dezen weg zeer eenvoudig is. 
Het scheen nu niet zonder belang iets meer te weten omtrent de 
rol, die het aceton daarbij speelt en daarom heb ik deze reactie 
nader bestudeerd. Het bleek echter, dat aan het afscheiden en karak- 
teriseeren van de producten die er, behalve blauwzuur, dat rijkelijk 
optreedt, bij ontstaan, groote moeielijkheden verbonden zijn. zoodat 
het mij gewenscht voorkwam te onderzoeken of niet met een ander 
keton gemakkelijker resultaten te verkrijgen zijn, welke dan wellicht 
zullen kunnen dienen om de reactie met aceton eveneens tot klaar- 
heid te brengen. 
Het bleek nu dat methylaethylketon zich daartoe zeer goed leent. 
Lost men bij gewone temperatuur het nitramine in zooveel vochtig 
keton op, dat men een geconcentreerde oplossing heeft, dan ziet 
men de aanvankelijk lichtgele kleur der vloeistof vrij spoedig don- 
kerder worden en weldra kristalliseert er een geel product uit, dat 
het 2.4.6 trinitro-methylnitroaminophenol bleek te zijn. Ik gebruikte bij 
mijne proeven meestal 11 gram nitramine, dat ik in 16cM a . keton, 
waarbij 0,8 cMk water gevoegd was, oploste. Aanvankelijk nam ik 
meer nitramine (33 gr. = y i0 gr. mok), maar had dan bij de verdere 
bewerkingen op het laatst soms wel last van explosies. 
Giet men de ketonoplossing van de kristallen af en onderwerpt 
ze aan eene distillatie (in ’t waterbad) dan distilleert er een intensief 
geel gekleurde vloeistof met eigenaardigen reuk over. Zij bevat 
blauwzuur, dat aangetoond werd door de Berlijnsch-blauw-reactie. 
De gele kleur alsmede de reuk wezen op aanwezigheid van diacetyl. 
Voegt men bij de vloeistof eene oplossing van zilvernitraat om het 
l ) Ree. 8, 275 (1889), 
