1341 
bla uwzuur neer le slaan en vervolgens bij het filtraat een overmaat 
van ammoniak dan ontstaat een wit volumineus neerslag, dat volgens 
Pittig, Daimler en Keller ') karakteristiek is voor diacetyl. Het 
aantoonen van ’t diacetyl met behulp van hydroxylamine gaf in de 
overmaat van methyl-aethyl-keton eenige moeielijkheid. 
Toch gelukte het, door een ruime hoeveelheid hydroxylamine te 
gebruiken, kristallen van dimethylglyoxin te verkrijgen, die met een 
nikkelzout en ammoniak de karakteristieke roode nikkelverbinding 
gaven. 
Om verdere eventueel gevormde vluchtige producten op te sporen, 
werd de kolf, die in het waterbad op 100° verhit was geweest, 
geëvacueerd en in een oliebad dat op 120° werd verwarmd, geplaatst. 
Er begon een stof over te distilleeren, die zich in de afvoerbuis 
kristallijn afzette, toen de kolf met een luiden knal explodeerde. 
Bij volgende proeven werd daarom volstaan met verhitting in vacuo 
op '100° in een waterbad en ook zoo gelukte het eene kleine hoe- 
veelheid van kristallen te krijgen die na persing tusschen papier bij 
76° smolten en met «-isonitroso-methylaethylketon geen smeltpunts- 
verlaging gaven. Bovendien distilleerde er een weinig van een vloei- 
baar zuur over, dat na neutralisatie met natriumcarbonaat-oplossing 
met zilvernitraat een wit neerslag gat, dat zich bij verhitting met 
water zwart kleurde. 
Verwarmt men het nitramine met vochtig methylaethylketon dan 
treedt er een tamelijk heftige werking op, maar de reactie verloopt 
overigens als boven beschreven. Neemt men keton, dat op chloor- 
calcium gedroogd is, dan verkrijgt men eveneens een geel, diacetyl 
bevattend distillaat. 
Neemt men echter nitramine, dat eenige dagen in een exsiccator 
met zwavelzuur heeft gestaan, en keton, dat met phosphorzuur- 
anhydride is gedroogd, dan heeft er bij gewone temperatuur na twee 
dagen nog geen inwerking plaats. Bij verhitting in het waterbad 
gaat bet keton geheel kleurloos over. Onderbreekt men de distillatie 
dan kristalliseert in de kolf het nitramine onveranderd uit. “Door 
lang voortgezette verhitting in het waterbad treedt er in het distillaat 
eerst blauwzuur in sporen op en op den langen duur ook een zwakke 
geelkleuring, hetgeen niet behoeft te bevreemden, omdat het nitra- 
mine zelve bij verhitting op 100° na eenigen tijd sporen van nitreuze 
dampen geeft. Zooveel is echter wel zeker, dat bij de proet met 
vochtig keton het ontstaan van de gevonden reactieproducten grooten- 
deels twigeschreven zal moeten worden aan de inwerking van liet 
i) Ann. 249, 205 (1888). 
