1 346 
Hayn j ) + 2". 2 ± O". 6 invloed op .V 0".037 
Stratton 1 2 ) -f 3 .0 ± 0 .7 „ „ „ 0 .049. 
Het verschil dezer twee bepalingen geeft dus in st' reeds een ver- 
schil gelijk aan de onzekerheid tengevolge van g x . 
Wij komen dus tot het besluit, dat de waarde (8) van de rnaans- 
parallax nauwkeuriger is dan eenig thans bereikbaar resultaat van 
directe waarnemingen. 
Geodesie — De Heer de Sitter doet eene mededeeling: „Over 
isostasie, de traag heidsmomenten en de afplatting van de aarde ” . 
1. De hypothese der isostasie is eigenlijk een samenstel van twee 
hypothesen. 
A. Tot aan een zekeren afstand van het middelpunt is de aarde 
samengesteld in overeenstemming met de theorie van Clairaut ; d. i. 
de niveauvlakken zijn tevens vlakken van constante dichtheid, en de 
dichtheid neemt nooit toe met den voerstraal 3 ) [zij kan overigens 
geheel willekeurig varieeren, zelfs sprongsgewijs]. Het laatste niveau- 
vlak, dat aan deze voorwaarden voldoet heet isostatisch oppervlak, 
en zal met S 0 aangeduid worden. 
B. In de schil buiten S„ is de verdeeling der massa zoodanig,, 
dat boven voldoend groote oppervlakte-elementen van S 0 dezelfde 
massa aanwezig is als er zou zijn bij een zekere normale verdeeling. 
Hoe deze normale verdeeling verondersteld wordt te zijn, wordt 
gewoonlijk niet duidelijk aangegeven. In elk geval zou bij de normale 
verdeeling de geheele massa van de schil de ruimte opvullen tusschen 
S 0 en een zeker normaal oppervlak S. 
Het werkelijke oppervlak van de aarde is noch een vlak van 
gelijke dichtheid, noch een niveauvlak. De oppervlakten der verschil- 
lende oceanen [in rust natuurlijk] mogen verondersteld worden deel 
uit te maken van één niveauvlak. Dit is de geoide. De vorm van 
1 ) Selenographische Koordinaten. 111. (1907). Abh. der K. Sachs. Ges. der Wiss. 
Band XXX. blz. 74. 
2 ) Memoirs of the R. A. S. Vol. L1X, Part IV, blz. 276. 
dL 
s ) Eigenlijk is het met noodig dat overal — <_ 0 is; het is voldoende als 
du — 
dL 
0 , 
dg 
dL 
£ dfi 0 voor alle waarden 
dg 
b. 
