1350 
men zich op dit standpunt, dan is noodzakelijkerwijs het normaal- 
oppervlak zeer benaderd identiek met liet ,, ideale” oppervlak *Sj. 
Dit zal verderop worden verondersteld, en de oppervlakken S 2 en 
£ s zullen niet verder gebruikt worden. Zij werden hier alleen bere- 
kend om te wijzen op de wenschelijkheid van nauwgezetheid in de 
definitie van de betrekking tusschen het isostatiseh oppervlak en het 
normale oppervlak, of als men wil de geoïde. 
3. Laat A B <j C de traagheidsmomenten van een lichaam 
zijn 0111 de assen x, y, z. Als liet lichaam roteert om de c-as met de 
snelheid co, dan is liet begrenzend niveauvlak benaderd 1 ) een ellip- 
soïde met de assen 
b , 6(l-n), b{ 1—4») (1-6). 
Veronderstelt men dat C—A en C — B van de eerste, B — A van 
de tweede orde zijn, en stelt men 
2 C-A-B B—A 
J — JL K — -3- 
* 2 Mb* ' 2 Mb' ' 
dan worden a en v tot op tweede ordes nauwkeurig bepaald door 
« = J + h 9i + ^ — 2 * Qi ~ i B < . • . . . (1) 
* = K • (2) 
De straal van den aequator in de lengte A is b [1 — v sin* (A— P. 0 )], 
als A 0 de lengte van de x-sxs is. De afplatting van den meridiaan in 
de lengte 1 is dus £> = e — $ v cos 2 (X — ;. 0 ). De grootheid e is der- 
halve de gemiddelde afplatting der meridianen. 
De waarde van p, in de vergelijking (1), n.1. 
coV. 
o, = = 0.0034496, 
ff 1 
kan als nauwkeurig bekend beschouwd worden. Men heeft verder 
B t = 0.0000029. 
4 
De vergelijking (1) wordt dus 
e = J+ 0.0017287 (1') 
De onzekerheid van de additieve constante is niet meer dan enkele 
eenheden der laatste decimaal. 
Beschouwen wij verder de verhouding 
rr 2 C—A—B 
H = . 
2 c 
0 De afwijking van cle ellipsoïde is — n b sin 2 2 ’p, waar 
x = i s? — 1 f 2 +föB t = 0.0000051 , 
dus b x — 3.26 meter. Darwin, Scientific Papers, Vol. III, blz. 102. 
