1353 
£ £, — J — J x . 
Verder is de verandering van II tengevolge van de verandering 
van de C in den noemer klein (van de orde van Vsoo) ten opzichte 
van de verandering van den teller. Men heeft derhalve 
J — — H x ). 
Derhalve 
e — e 1= g ( H — H x ) = 0.502 (II — H x ) (4) 
Een massa-element m op de breedte rp, de lengte X en den afstand 
r van liet middelpunt draagt bij tot de traagheidsmomenten : 
dC = mr 2 cos 2 rp , 
dA — mr 2 [1 — cos 2 (p cos" (X — ^ 0 )] , 
dB = mr 2 1 1 — cos 2 rp sin 3 (A — X 0 ) | , 
waaruit volgt 
d [C — ^ (-d. -j- B) 1 = mr’ 1 (1 — 3 sin 2 rp) 
d\B — A] = mr" cos 2 rp cos 2 (X — A 0 ). 
Laat nu de hoogte van het vaste land boven een oppervlakte- 
element a> van het ideale oppervlak lp zijn, en de gemiddelde dicht- 
heid A, dan is de massa rn = toAAj. Als Z x de diepte van het iso- 
statisch oppervlak onder het ideale is, en als men veronderstelt dat 
het compenseerende defect in massa, dat d moge heeten, gelijkmatig 
lp 
over deze geheele diepte is verdeeld, dan is d = A — . De veran- 
dering in IZmr’ 2 teweeggebracht door het continent en zijne isostati- 
sclie compensatie wordt dan 
O H“ r i 
d (2£mr' 2 ) - I Aoj x 2 dic - — - j <fu >x 2 dx - A tolp ( Z -|- AJ (r, — A Z x -j- A lp), . (5) 
n rx—Zx 
waarin r x de voerstraal van het ideale oppervlak is. 
Voor een oppervlakte-element op de zee noem ik evenzoo </ x de 
diepte der zee en A 1 het verschil in dichtheid tusschen het zeewater en 
de normale dichtheid van de schil. Het compenseerende teveel aan 
di 
dichtheid onder de zee wordt dan d' = . A', en de toename 
Z,-d, 
van dEmr" is 
d' (-5W 2 ) — A'c od x [( — Z x -j- 2 d x ) r x -f -1- Z x -j- A Z x d x \ . . (G) 
In de praktijk is het gebleken dat, met de nauwkeurigheid die 
hier vereischt wordt, de formules (5) en (6) konden vervangen 
worden door 
d (Smr 2 ) — q . lp 
d'(2mr 2 ) = — 0.57 q . d x . . . . 
Verslagen der Atdeeling Natuurk. Dl. XX11I. A°. 1914/15. 
• • ( 5 ') 
• • (6') 
89 
