1361 
De middelbare fouten zoowel van dd> als van d&l, voor zoover 
ze aan de waarnemingen zijn toe te schrijven, zijn ± 0".02. De 
theoretische waarde echter is in beide gevallen de som van een 
groot aantal termen, die elk met twee decimalen berekend zijn, en 
dus ± 0".005 fout kunnen zijn. Dit geeft aanleiding tot eene onzeker- 
heid in de som van misschien ± 0".02. De m.f. van de verschillen 
tusschen de theorie en de waarneming wordt dus ± 0''.03. 
2. De termen veroorzaakt door de afplatting van de aarde zijn, 
volgens Brown’s theorie 
dób = [3.5907] J, 
dQ — _ [3.5620] J, 
waar de coëfficiënten logarithmisch gegeven zijn. 
Uit 1 = 296.96 ± 0.20, de waarde die in de voorafgaande mede- 
deeling is afgeleid, volgt J = 0.001 6502, en hieruit 
dó) = 6". 430 ± 0".008, 
d£l = — 6.019 db 0.007. 
Er blijft dus over als veroorzaakt door de afplatting van de maan 
I dó) = -j- 0' 1 . 16 ± 0''.03, 
II dót = -f 0.10 ± 0.03, 
dfo = — 0".20 6 ± 0".03 
(i: 
Brown gebruikt in zijne theorie de waarden : 
dói — 0".03, d& = — 0".14. 
De tegenstrijdigheid is schijnbaar zeer groot. Echter geloof ik dat 
ook de waarden (1) wel aan den invloed van de afplatting 
van de maan kunnen toegeschreven worden. Brown’s waarden 
berusten slechts ten deele op werkelijk bepaalde constanten; hij 
moet om ze af te leiden gebruik maken van de hypothese, dat de 
verhouding g = 
C 
A : 
2 Mb 2 
voor de maan dezelfde waarde heeft als voor 
de aarde. 
Noemt men A', B' , C' de traagheidsmomenten, M' de massa en 
b' den grootsten voerstraal vati de maan, en stelt men verder, naar 
analogie van de overeenkomstige grootheden voor de aarde 
2 C—A’-B' B' -A' 
ƒ' — jl x = -3- 
2 2 M'b'- ’ 2 ‘ M‘b n 
dan zijn de bewegingen van het perigaeum en den knoop : 
dób = + 390" — I027'7v 
dgi = — 470 J' — 235 K'. 
Deze coëfficiënten vindt men gemakkelijk uit Brown’s theorie, 
