1377 
uit de vaccuolaire ruimten gedreven zal zijn (door de spanning van 
liet in damp omgezette water, dat in een sediment of de onderste 
deelen ervan aanwezig was), lang voordat die sedimenten de zóne 
van versmelting bereikt hebben. 
Indien toch dat water (als damp) nog in de vaccuolaire ruimten 
aanwezig zou zijn, dan zou in het volume daarvan en in de hooge 
spanningen die dat water (damp) onder den invloed van de hooge 
temperaturen, in de magmazóne heerschende, zou hebben verkregen, 
een voldoende grondslag voor eene verklaring gevonden kunnen 
worden, voor de wijze van het ontstaan en van het verloop van 
het vulkanisme. 
Het sedimentaire gesteente zelve zou allengs in den plastischen of 
vloeibaren toestand door steeds dieper zinken, overgaan. 
Daar nu in den, aan den G.S. grenzenden steden vleugel van de G.A. 
een breukgebied aanwezig is, zou de mogelijkheid niet uitgesloten 
schijnen, dat een deel dier groote dampspanningen zich in een breuk 
of in breuken ontlast, en aldus uiteindelijk het aanzijn zou geven 
aan vulkanische verschijnselen aan het oppervlak der aarde. 
Een andere mogelijkheid welke wij ons zouden kunnen denken 
is, dat onder den invloed dier spanningen, de overdekkende sedi- 
mentaire massa’s in de G. S. opgeheven worden. 
Dit zou uiteindelijk, aanleiding kunnen zijn tot dek bladen vorming, 
door zijwaartsche uitstulping van het opgeheven deel. 
Eindelijk zou een plaatselijke doorbraak door de overdekkende 
massa, weder het aanzijn geven aan vulkanische verschijnselen, welke 
sub-marine zouden kunnen zijn. 
Wij zouden ons het mechanisme van het vulkanisme aldus kunnen 
voorstellen. 
Wanneer door de werking der isostatische invloeden een breuk 
ontstaat in het gebied van den steden vleugel van de G. A., of 
wanneer in het tengevolge dier spanningen opgeheven deel der G.S. 
zulk een breuk ontstaat, zouden de zich in de nabijheid bevindende 
dampspanningen, geheel of ten deele kunnen ontlasten in die breuk 
of breuken. 
Een deel van liet in plastischen (of vloeibaren) toestand bevindende 
gesteente, zou medegevoerd worden op gelijke wijze als koolzuur- 
houdend water, bij plotselinge drukontlasting, door het gas wordt 
medegevoerd. 
Door liet steeds dieper zinken der sedimenten, onder den invloed 
der voortgaande ophoopingen der erosie-produkten in de G.S., zouden 
steeds weer jongere waterhoudende afzettingen in het gebied der 
hooge temperaturen gevoerd worden; dit zou het verschijnsel van 
