1 382 
B 50, zooals voorgeschreven ui de Pharmacopee Ed. TY neutraal en 
kon daarin geen neerslag met zilvernitraat worden verkregen. Deze 
kool, die dus als voor mijn doel voldoende zuiver is te beschouwen 
laat het terugkomen der kleur in een bijna ontkleurde fuchsine- 
oplossing toe. Slechts is zij in het gebruik iets minder gemakkelijk dan 
grofgemalen kool. omdat zij neiging heeft door het filter heen te 
loopen en omdat men licht teveel ervan aan de fuchsineoplossing 
toevoegt. Voegt men voorzichtig zoo weinig kool toe, dat het ont- 
kleuren langzaam, in verloop van een dag bijv., geschiedt, dan verkrijgt 
men ook hier gemakkelijk een lichtrose filtraat, dat na verloop van 
tijd weer donkerrood wordt. 
De vraag doet zich voor hoe het terugkomen der kleur in de 
grootendeels ontkleurde fuchsineoplossing na het aftiltreeren der kool 
te verklaren is. Het staat niet aan mij deze vraag te beantwoorden. 
Dit zal met chemisch-physische methoden moeten geschieden door 
iemand, die in de theorie der koolstofadsorbtie voldoende thuis is. 
Als histoloog kan ik niet meer doen dan het gevonden feit bekend 
maken, in de hoop dat een ander het in zijn wezen nader zal willen 
uitwerken. Maar ik heb toch gepoogd mij een verklaring van het 
geval te denken en ben daarbij tot een werkhypothese gekomen, die 
achteraf onhoudbaar is gebleken, doch mij eenige andere feiten heeft 
doen vinden, welke voor de gezochte verklaring van belang kunnen zijn. 
Voorondersteld werd, dat in de bijna ontkleurde fuchsineoplossing 
naast chloorionen of zoutzuur ook ongekleurde kleurstofkationen of 
kleurbase aanwezig zou zijn en wel in zoo groote mate, dat zij ten 
deele de kleurstof weer terug moeten vormen, zoodat ook de kleur 
ten deele wederkeert. Een zuivere ionenreactie kan dit niet zijn, 
want ionenreacties verloopen snel en de kleur keert eerst langzaam 
terug, maar de kleurstofbase kan een structuurverandering hebben 
ondergaan, waarvan voorbeelden bekend zijn. 
Kan men nu aantoonen, dat er in een bijna ontkleurde fuchsine- 
oplossing meer zoutzuur en kleurstofbase is dan in een even donker 
gekleurde verdunde fuchsineoplossing, die nooit met kool in aanraking 
is geweest? Schijnbaar wel. 
Zilvernitraat geeft in de bijna ontkleurde fuchsineoplossing een 
duidelijke troebeling, maar niet in de even sterk gekleurde verdunde 
oplossing Dus zijn er in ’t eerste geval meer Cl-ionen dan in het 
tweede. Dit is trouwens in overeenstemming met wat Freundlich 
en Losev vonden. 
Aanzuren met eenige druppels ijsazijn doet in de bijna ontkleurde 
fuchsineoplossing de kleur snel en intens terugkomen, terwijl een 
even sterk gekleurde verdunde oplossing hierdoor niet van kleur 
