1383 
verandert. Misschien stelt dus het azijnzuur de kleurstofbase in de 
ontkleurde oplossing in staat zeer snel een gekleurd zont te vormen, 
waartoe in de verdunde oplossing natuurlijk geen gelegenheid is. 
Ik vond het verschijnsel, dat fuchsine vertoont niet terug bij 
kristalviolet noch bij eenige andere daarop onderzochte kleurstoffen. 
Alleen zuurfuchsine, een kleurstof die geen chloride is en in samen- 
stelling belangrijk afwijkt van fuchsine, gaf iets dergelijks te zien. 
Of men daarbij Saurefuchsin of Rubin S van Grübler of wel Saure- 
fnchsin S. M. P. van de Actien-Gesellschaft für Anilinfabrikation te 
Berlijn gebruikt maakt geen verschil. Of bij 1 / 6n % zuurfuchsine in 
de bijna geheel ontkleurde oplossing na het affiltreeren der kool de 
kleur voor een klein gedeelte terugkomt, is mij nooit met zekerheid 
gebleken, maar wel, dat in de bijna ontkleurde oplossing na het 
affiltreeren der kool en desnoods nog na weken wachten door azijnzuur 
de kleur op slag en zeer intens terug te brengen is. Hierbij moet 
in aanmerking worden genomen, dat azijnzuur ook een verdunde 
zuurfuehsineoplossing, die nooit met kool in aanraking is geweest 
wat donkerder maakt, maar lang zooveel niet als de bijna door kool 
ontkleurde oplossing. 
Ik wil van een hypothese ter verklaring van dit laatste verschijnsel 
geheel afzien en slechts hopen, dat het hier vermelde, eenmaal in 
zijn wezen opgehelderd, een bijdrage moge vormen tot onze kennis 
van de theorie der histologische kleuringen. 
Sterrenkunde. — De Heer E. F. van de San de Bakhüyzen biedt 
eene mededeeling aan van den Heer J. Woi.tjer Jr : ,, I! ”anr- 
neming der maan tijdens de zonsverduistering van ‘21 Aug. 
1914 en van den overgang van Mercurius op 7 Mov. 1914 
verricht op de Sterrenwacht te Leiden.” 
(Mede aangeboden door den Heer de Sitter). 
I. Zonsverduistering van 21 Augustus 1914. 
Tijdens de zonsverduistering van 21 Augustus 1914 passeerden zon en 
maan den meridiaan. Op initiatief van Prof. E. F. van de Sande 
Bakhüyzen heb ik de declinatie van den zuidrand van de maan met 
den meridiaancirkel waargenomen. In het volgende geef ik de uit- 
komsten van deze waarneming benevens nadere bijzonderheden omtrent 
de reductie. 
Om het aantal instellingen zoo groot mogelijk te maken had 
Prof. Bakhüyzen de vriendelijkheid de microscopen af te lezen (ook 
