1403 
ratuur onjuist. De bepalingen van Aston en Ramsay omtrent de 
oppervlaktespanning van vloeibaren witten fosfor, (hetgeen er trou- 
wens slechts twee waren) blijken een berekening van de kritische 
temperatuur niet te rechtvaardigen, en het zooeven genoemde, door 
Stock en Gomolka geconstateerde verschijnsel, moet daaraan worden 
toegeschreven, dat het kerngetal bij een bepaalden graad van onder- 
koeling een sterk uitgesproken maximum bezit, zoodat daar plotseling 
een met zéér groote snelheid verloopende spontane kristallisatie optreedt. 
Wij juichen het ten zeerste toe, dat het stelsel fosfor doordat de 
veijmeende complicatie niet bestaat, eenvoudiger is voor te stellen, 
dap wij aanvankelijk meenden. 
De P, T-projectie van het stelsel fosfor voor zoover dit thans bekend 
is, is in de hier onderstaande tig. 6 schematisch aangegeven. 
Wat de TX tig. betreft moeten wij er op wijzen," dat, zooals reeds 
vroeger door ons werd opgemerkt 1 ), het pseudo-stelsel van den fosfor 
hoogstwaarschijnlijk lernair is, en dat in de stolpuutsverandering 
van den witten fosfor vermoedelijk de derde molecuulsoort, die tot 
heden niet werd beschouwd, een hoofdrol speelt. Ter vereenvoudiging 
van de voorstelling kunnen wij echter, wanneer het ons althans te 
doen is om het verband tusschen den witten en den violetten fosfor, 
van deze derde molecuulsoort afzien en het pseudostelsel dus binair 
opvatten. 
Nu wijst het verschil in eigenschappen tusschen den witten en 
den violetten fosfor, zooals het verschil in vluchtigheid en smeltpunt, 
er met groote waarschijnlijkheid op, dat wij hier te doen hebben 
met een stelsel van molecuul-soorten, die in grootte van elkaar ver- 
schillen.. Wij hebben hier dus vermoedelijk het geval van associatie , 
') Z. f. pliys. Ghem. 88, 621 (1914). 
92 * 
