1408 
§ 2. Pkysische geluidsmeting. 
Wanneer liet geen geluiden geldt, die bestemd zijn, gehoord te 
worden, maar men de objectieve, acustische intensiteit van een gelnids- 
beweging wenscht te bepalen, is de aanwezigheid van oorschelp en 
gehoorgang natuurlijk een gebrek. Men zal dan den wensch voelen 
opkomen naar meer physisch bepaalde toegangswegen. De meest 
simpele toegangsweg is of een buis of een conus. Een buis wordt 
echter, zoodra zij kort is, tot een resonator met zeer scherpe en 
enge resonantie. De Heer Ws. van der Ei.st, adsistent van ons labo- 
ratorium, bepaalde de resonancekrommen van zulke kleine resona- 
toren door een der uiteinden met was af te sluiten en voor het andere, 
open uiteinde een passend spiegeltje aan te brengen. 
Bij zeer lange buizen verliest zich deze resonator-eigenschap. De 
resonance-toon wordt dan zoo laag, dat men er gewoonlijk geen 
rekening mee behoeft te houden. Vroegere experimenten betreffende 
het zoogen. luchttransport hebben mij echter geleerd, dat de voort- 
plantingssnelheid van het geluid zeer duidelijk afneemt, wanneer men 
de buizen — eaoutchoucbuizen althans — nauwer neemt dan 4 mM. 
Het zal dus ook hier geraden zijn de glazen of looden toegangs- 
buizen niet nauwer te kiezen dan ± 4 mM. Een spiegel van stel 
3 mM. doorsnee, vlak voor de scherp afgesneden opening geplaatst, 
zal in de meeste gevallen uitnemend voldoen. Voor zeer hooge tonen 
is echter ook deze buis nog te eng, gelijk ervaringen reeds voor 
j are n opgedaan aantoonden 1 ). De tonen van het Galtonfluitje (zes- 
gestreept octaaf) veranderen, passeerend door een kanaal van 3 tot 
5 mM. kaliber, in geruiseh, een verschijnsel, dat in den zooeven 
geschetsten gedachtengang niet behoeft te bevreemden, daar het hiel- 
de hooge grenstonen geldt. In het toegangskanaal worden het best 
looden geluidskranen aangebracht 2 ) eventueel kunnen deze ook 
onhoorbaar, eleetrisch worden bediend 3 ). Het geluid kan uit een ver 
verwijderd vertrek naar het meettoestel worden geleid. 
Een tweede eenvoudige toegangsweg is de conus. Men kan den 
trechter, met een tophoek van b. v. 40°, een opvangwijdte van 
50 □ cM . geven. Zulk een opvangtrechter hebben sommige Arneri- 
0 Zie H. T. Minkema, De gevoeligheid van het menschelijk oor voor de ver- 
schillende tonen der toonladder, Dissertatie, Utrecht 1905. 
2 j H. de Groot, Zschr. f. Sinuesphysiologie Bd. 44 S. 18 (proeven van Dr. van 
Mens) en Zittingsverslag dezer Akademie v. 80 Dec. 1911. Deel 20, p. 686 (proeven 
van Dr. P. Nikiforowsk y). 
s ) H. ZwAAKDEMAKER, De acustiek der openbare gebouwen. Onderzoekingen 
Physiol. Lab. Utrecht (5). Xil p. 66. 
