1418 
heen te constateeren. Op een aantal plaatsen is deze buiten de dwars* 
gestreepte li brillen liggende korrelige sarcoplasrnamassa zoo groot, 
dat het sareoplasma daar ter plaatse als een heuvel uit de spiervezel 
uitpuilt (tig. 2, tig. 6); steeds liggen daar ter plaatse eenige kernen, 
Fig. 1. Fig. 2. 
Fig. 1 — 5 dwarse doorsneden van spiervezelen van den mnsc. 
sphincter pupillae van een volwassen kip. Vergr. 1600 maal. 
die trouwens ook hier en daar tussehen de fibrillenbundels in het 
ijle netvormig gebouwde sareoplasma gevonden worden. Deze sarco- 
plasma-ophoopingen zijn te vergelijken met de heuvels van Doyère, 
met de zoolplaten der vertebraten-spiervezels. Hier echter komen zij 
in groot aantal op de spiervezels voor, en slechts een enkele ervan 
dient tot opname en inbedding van de zenmveindiging. (tig. 1, tig. 5, 
tig. 8). 
Door dezen rijkdom aan sareoplasma en deze plaatselijke ophoo- 
pingen daarvan verkrijgt de spiervezel reeds een zeer eigenaardig 
uiterlijk. Dit wordt nog verhoogd, doordat in de derde plaats de 
spiervezelen niet, zooals dit bij de skeletspieren bijna steeds het 
geval is, ononderbroken en volkomen van elkaar gescheiden doo.r- 
loopen van het eene einde naar het andere, doch hier in de vogeliris 
zich vertakken, door elkaar heen gevlochten zijn en door zijtakken 
met elkaar samenhangen (ef. Geberg). In tig. 7 is deze verbinding 
van verschillende spiervezels onderling naar een lengtedoorsnede van 
de irismusculatuur nauwkeurig weergegeven. Zoo wordt dus in plaats 
van een reeks naast elkaar liggende, van elkaar onafhankelijk 
blijvende spiervezels, zooals wij die bij de willekeurige skeletspieren 
aantreffen, een syncj tinm van sareoplasmarijke spierelementen ge- 
