1426 
verandert dus haar verloop ten opzichte van deze spier en wel 
onafhankelijk van de buikspieren, waar tusschen zij gelegen is. 
Uit deze bezwaren blijkt wel duidelijk, dat de membraan geenszins 
mag beschouwd worden als een eenvoudige plaatselijke verdichting 
van intermusculair bindweefsel. Het meest aannemelijk is wel haar 
te beschouwen als een rudiment van een bij lagere vertebraten op 
die plaats gelegen hebbende spier. Met deze hypothese zijn alle 
eigenschappen van de membraan — zooals haar scherpe anatomische 
begrenzing, haar zelfstandigheid — op ongedwongen wijze te verklaren. 
De juistheid dezer zienswijze wordt bovendien bewezen door een 
vondst bij Siamang. Bij een Siamanga syndactylus vond ik n.1. in 
de membraan spiervezels verloopen ; deze spiervezels vormen een 
bundel van 8 m.M. breedte en 4,5 c.M. lengte, welke bundel gelegen 
is tusschen de punt van de laatste rib en de crista iliaca. Echter 
ontspringen de vezels niet van de rib, doch ongeveer 3 / 4 c.M. caudaal 
van de punt der laatste rib verschijnen de spiervezels in de membraan. 
De vezels loopen nagenoeg verticaal naar beneden, hun vezelrichting 
stemt overeen met die van den M. obliq. ext. De vezels insereeren 
aan de crista iliaca, een weinig achter de spina iliaca anterior. Het 
spiertje bezit bovendien nog een smaller kopje, ontspringend van 
de fascia lumbodorsalis. 
Waar nu in de richting van de ventrale mediaanlijn aan dit 
spiertje zich de rnembr. interm. direct aansluit en waar bovendien 
de oorsprong van de spiervezels niet aan de -laatste rib gelegen is, 
maar de vezels een eind weegs caudaal van de rib in de membraan 
optreden, is ’t wel duidelijk, dat dit spiertje bij Siamang de laatste 
rest is van een spier, die bij phylogenetisch oudere vormen op de 
plaats van de membraan gelegen heeft. Inderdaad weten we, dat 
bij Urodele Amphibiën en bij Reptiiiën de buikwand samengesteld 
is uit meer spieren dan bij de Primaten. De ontogenie en phylogenie 
van de buikspieren van de lagere Vertebraten tot en met de Reptiliën 
is ons door de onderzoekingen van Maurer *) goed bekend geworden, 
’t Is vooral de bouw van den musculeusen buikwand der gestaarte 
Amphibiën, die voor ons doel van groot belang is ; de buikspieren 
b F. Maurer, Der Aufbau und die Entwicklung der ventralen Rumpfmuskulatur 
bei den urodelen Amphibien und deren Beziehung zu den gleichen Muskeln der 
Selachier und Teleostier. Morph. Jahrb. 18 Bd. 1892. 
F. Maurer. Die ventrale Rumpfmuskulatur der anuren Amphibien. Morph. 
Jahrb. 22 Bd. 1894. 
F. Maurer. Die ventrale Rumpl'muskulatur einiger Reptilien, eine vergleiehend- 
anatomisehe Untersuchung. Postschrift zum 7U Geburstage von Garl Geuenbaur, 
1896. 
