1428 
onder de eraniale oorsprongen van den M. obliq. ext. bij den menscli 
voorkomen. Zij ontspringen ook van de ribben, zijn van den opper- 
vlakkig van hen liggenden M. obliq. ext. door eenig bindweefsel 
gescheiden, verloopen nagenoeg transversaal en stralen eindelijk uit 
in het voorste blad van de rectnsscheede. 
De anatomie van de ventrale rompmusculatuur bij den mensch 
kan ons echter geen zekerheid geven omtrent de afkomst van den 
M. obl. ext. Waar echter bij andere Primaten tnssehen deze spier 
en den M. obliq. int. een membraan voorkomt, die is op te vatten 
als de rest van een buikspier, wordt de toestand duidelijker. Opper- 
vlakkig van den M. obliq. int. treffen we aan eerst een tot membraan 
gereduceerde spier en vervolgens een goed ontwikkelde spier, geheel 
onafhankelijk van elkaar ; ’t is dus zonder meer duidelijk, dat de 
oppervlakkigste van deze beide lagen homoloog moet zijn met den 
M. obliq. ext. snperlic., de diepe met den M. obliq. ext. prof. der 
Urodelen. Derhalve is de M. obl. ext. tier Primaten homoloog met 
den M. obliq. ext. superbe., terwijl de Membrana abdominis inter- 
media het homologon is van den Musculus obliq. ext. profundus 
der Urodelen. 
Het vezelverloop van den M. obliq. ext. prof. der Urodelen wijkt 
weinig af van dat van den M. obliq. ext. superbe. Ook de buikspier, 
die bij stamvormen der Primaten op de plaats van de Membrana 
intermedia gelegen heeft, zal dus hoogstwaarschijnlijk in vezelriehting 
met den M. obliq. ext. (superficialis !) der Primaten overeengekomen zijn. 
Hiermede stemt overeen, dat de vezels van den door mij bij 
Siamang aangetroffen ,,M. obliq. exf. prof.” — immers zoo behoort 
het spiertje genoemd te worden — een verloop vertoonen, dat nage- 
noeg evenwijdig is met dat van de vezels van den M. obliq. ext. 
Verder wil ik in dit verband nog opmerken, dat volgens Testut ') 
en Le Doublé * 2 ) door verscheidene onderzoekers onder verschillende 
namen en in ’t bijzonder onder dien van ,,M. rectus lateralis” bij 
den mensch als variatie zijn beschreven spiertjes, gelegen tnsschen 
de Musculi obliq. externus en interims en in vezelrichting met den 
M. obliq. ext, overeenstemmend. In de meest typische gevallen ont- 
springt deze ,,M. rectus lateralis” van de 9e tot de 11e rib, loopt 
dan bijna verticaal caudaalwaarts en insereert aan de crista iliaca. 
Klaarblijkelijk hebben we hier te doen met een als atavisme optre- 
dende rest van den M. obliq. ext, prof., welke spier bij den mensch 
*) L. Testut. Les auomalies musculaires chez fhoinme, expliquées par 1’aiiatomie 
comparée, leur imporlance en anlliropologie. Paris. 1884. 
2 ) A. F. Le Doublé. Traité des variations du syslème musculair de fhomme et 
de leur signitication au point de vue de fanthropologic zoologique. Paris. 18D7. 
