1434 
groepen is een invloed werkzaam geweest, ten gevolge waarvan de 
M. reet lis in liet caudale deel den M. trans v. doorbreekt, zoodat 
deze laatste spier in het caudale deel dus op de voorvlakte van den 
M. rectus komt te liggen. 
Bij de meeste Katarrhini wijzigt de M. transv. zijn verloop ten 
opzichte van den M. rectus plotseling, volgens een scherpe lijn; bij 
Macacus rliesus bezat de M. transv. bij zijn verloopswijziging over 
zekeren afstand twee bladen, d. w. z. de M. rectus doorbreekt hier 
den M. transversus niet abrupt, onder een rechten hoek, doch gelei- 
delijk, onder een kleinen, scherpen hoek, zoodat de M. rectus een 
eindweegs in de massa van den M. transversus gelegen is. 
De betrekking van den M. obliquus interims tot den M. rectus 
vertoont bij de verschillende apen ook groote verschillen. Bij de 
Katarrhini verloopt de M. obliq. int. geheel voor den M. rectus; 
bij Ateles paniscus daarentegen geheel achter die spier. Bij alle 
Platy n'hinï, behalve Ateles paniscus, bij den mensch en ook bij een 
onderzochte Cercopithecus cynosurus treft men toestanden aan, waarbij 
de betrekking van de interims aponeurose tot den M. rectus in ’t 
craniale deel een andere is dan in liet caudale. Bij de meerderheid 
der Platyrrhini vindt men de interims aponeurose in liet craniale deel 
achter den M. rectus verloopen en in het caudale deel voor den M. 
rectus: de M. rectus doorbreekt dus den M. obli.q. int; meestal 
geschiedt de doorbreking geleidelijk, onder een scherpen hoek, zoodat 
de internos aponeurose een eindweegs twee bladen bezit. Bij 
Ateles hypoxanlhus verloopt de aponeurose in ’t craniale deel achter 
den M. rectus en omvat in het caudale deel deze spier met twee 
bladen; bij den mensch en bij Cercopithecus cynosurus daarentegen 
vertoont de M. obliq. int. in liet craniale deel twee bladen en gaat 
eaudaalwaarts geheel in het voorste blad van de rectusscheede over. 
Men kan in de betrekking van den M. obliq. int. tot den M. rectus 
dus drie typen onderscheiden, naar gelang de M. obliq. int. geheel 
achter den M. rectus verloopt, geheel in het voorste blad van de 
rectusscheede overgaat of wel zich in het craniale deel ten opzichte 
van den M. rectus anders gedraagt dan in het caudale deel ; de 
vraag rijst nu, welke dezer toestanden de oorspronkelijke is. ’t Is 
wel duidelijk, dat de toestand van den M. obliq. int., waarbij in het 
craniale deel de betrekking tot den M. rectus zoo geheel anders is 
dan in het caudale, bij de stamvormen der Primaten niet zal hebben 
bestaan. Ongetwijfeld zal de betrekking van den M. obliq. int. tot den 
M. rectus bij hen aan een der beide andere typen beantwoord hebben ; 
dus heeft de M. obliq. int. oorspronkelijk deelgenomen of aan de 
vorming van het voorste öf van het achterste blad der rectusscheede. 
