1436 
Aan den opbouw van de rectusscheede, zooals stamvormen van 
de tegenwoordig' levende Simiae en van den mensch bezeten hebben, 
zullen de vier elementen, welke die seheede samenstellen, op dus- 
danige wijze hebben deelgenomen, dat de M. obliq. ext. voor den 
M. rectus verliep, terwijl de drie andere elementen het achterblad 
van de rectusscheede vormden. In de phylogenetische ontwikkeling 
trad echter een invloed op, die verandering bracht in dezen bouw, 
tengevolge waarvan de M. rectus de neiging ging vertoonen de drie 
achter hem liggende elementen te doorbreken. Deze doorbreking 
begint in ’t caudale deel. De eerste verandering, die optreedt, bestaat 
dan ook daarin, dat de Membr. intermedia in het caudale deel voor 
den M. rectus komt te liggen. Terwijl het doorbrekingsproees aan 
de membraan verder voortschrijdt, gaat ook de M. obliq. int. in het 
caudale deel zijn verloop ten opzichte van den M. rectus wijzigen. 
Wanneer dan het caudale eind van den M. rectus tusschen de 
Musculi obliq. int. en transv. is komen te liggen, kan het door- 
brekingsproees zich ook over den M. transversus gaan uitstrekken. 
De verloopswijziging van den M. transv. bepaalt zich steeds tot het 
caudale deel, de doorbreking van de Membr. interm. en van den 
M. obliq. int. door den M. rectus kan echter een volledige worden, 
d. w. z. de doorbreking kan zoo ver gaan, dat beide elementen ten 
slotte geheel voor den M. rectus komen te liggen-. 
In de phylogenetische ontwikkeling, die de verschillende genera 
der Primaten doorloopen hebben, heeft de factor, die de topographie 
der breed e buikspieren tot den M. rectus wijzigde, zich in verschil- 
lende mate doen gelden, zoodat de tegenwoordig levende Primaten 
zich op allerlei phasen van het omvormingsproces bevinden. 
De oorspronkelijke toestand van Membr. interm., M. obliq. int. 
en M. transv. is het minst gewijzigd bij Ateles paniscus. Bij dezen 
aap vertoonen de M. transv. en de M. obliq. int. nog hun oorspron- 
kelijke betrekking tot den M. rectus; de Membr. interm. ligt in ’t 
crauiale deel ook achter den M. rectus, gaat dan echter over in het 
perimysium exterhum van die spier. Deze verhouding moet men 
opvatten als een toestand, waarbij de M. rectus in de massa van 
de membraan gelegen is, m.a. w. er bestaat hier een beginnende 
doorboring van de membraan door den M. rectus. Bij de overige 
Platyrrhini is het doorbrekingsproees verder gegaan dan bij Ateles 
paniscus en de membraan ligt dan in het caudale deel voor den M. 
rectus. Tevens heeft zich bij hen het doorbrekingsproees over den 
M. obliq. int. uitgestrekt ; de M. transversus loopt echter nog geheel 
achter den M. rectus. 
De apen van de oude wereld hebben zich in den bouw van hun 
