rectusscheede liet verst van den oorspronkelijken toestand verwijderd: 
hij lien is de doorbreking van de Merabr. interin. en van den M. 
obliq. int. volledig, terwijl de M. transv. in het caudale deel ook 
zijn verloop ten opzichte van den M. reetns wijzigt. De bouw van 
de rectusscheede van den mensch vormt de verbinding tusschen die 
van Platyrrhini en Katarrhini. Deze scheede is minder oorspronkelijk 
dan die der Platyrrhini, daar bij den mensch liet doorbrekingsproces 
zich ook over den M. transversus uitstrekt, doch, omdat de door- 
breking van den M. obliq. int. door den M. rectus nog niet volledig 
is, is zij tevens oorspronkelijker dan die der Katarrhini. 
De linea semicircularis Dougiasii is de lijn. volgens welke de 
transversus aponeurose haar verloop ten opzichte van den M. rectus 
wijzigt ; zij wordt gevormd door de laatste vezels van den M. 
transversus, welke zich achter den M. rectus naar de linea alba 
begeven. (Bij den mensch nemen bovendien de laatste vezels van 
het achterblad van de aponeurose van den M. obliq. int. aan de 
vorming van de linea deel). Bezit van een linea Dougiasii wil dus 
zeggen, dat het doorbrekingsproces, dat zich in de rectusscheede 
voltrekt, zoover is gevorderd, dat ook de M. transversus in het 
caudale deel door den M. rectus wordt doorbroken. Door deze 
uiteenzetting wordt nieuw licht geworpen op de duistere vraag naar 
de beteekenis der linea, een vraag, die, niettegenstaande de verschil- 
lende hypothesen, die ter verklaring van dit verschijnsel in het 
dorsale blad van de rectusscheede zijn opgesteld, nog geen bevre- 
digende oplossing heeft gevonden. Dit behoeft ons geenszins te 
verwonderen, daar immers alle onderzoekers, die zich met deza 
vraag tot nu toe bezighielden, de vorming van de linea Dougiasii 
beschouwden als een op zichzelf staand proces, onbekend als zij 
waren met de hierboven medegedeelde overwegingen, waaruit blijkt, 
dat de vorming van de linea slechts een onderdeel is van een 
omvangrijker proces, dat zich in de rectusscheede voltrekt. 
Van de verschillende theoriën, die omtrent de beteekenis van de 
linea Dougiasii zijn opgesteld, heeft zich die van Gkgenbaur de 
meeste bekendheid verworven. Zijn hypothese, waarin de opvattin- 
gen van Retzius en Henle vereenigd zijn, stelt de Yesica urinaria 
en de Yasa epigastrica inferiora aansprakelijk voor het optreden der 
linea Dougiasii. 
Tegen deze theorie zijn, evenals tegen die van Douglas en Soloer 
bezwaren ingébracht, uit welke wel besloten moet worden tot dc 
onjuistheid dezer hypothesen. Onaangevochten staat op het oogenblik 
