1443 
zaad. Geleidelijk groeit de hypocotyL verder en wordt tot een o — 7 m.M. 
lang groen draadje. De top wordt breeder en breeder en steeds 
kleveriger. Na 36 nnr ziet men een kromming van het draadje 
ontstaan en gewoonlijk is na twee dagen de onderlaag reeds bereikt. 
De schijf is dan aan de oppervlakte hiervan vastgekleefd en wordt 
daarbij zeer veel breeder. 
Na eenige dagen laat de lijmlaag, waarmede het zaad aan de 
onderlaag was vastgekleefd los, en de hypocotyl begint zich nn weer 
te strekken. Het zaad wordt zoodoende van den tak afgetrokken en 
staat dan recht op een groen steeltje van 7 — 9 m.M. lengte. Het 
kiemwit wordt nn opgezogen en de zaadhuid valt na eenige dagen 
af, waarna de twee zaadlobben zich vlak uitspreiden. 
Hiermede is de eigenlijke ontkieming afgeloopen. Ondertnsschen 
heeft de boorvvortel zich een weg in den gastheer gezocht. 
Zooals men uit bovenstaande beschrijving zien kan, ontwikkelt 
deze Loranthns-soort zich ongeveer op dezelfde wijze als de Viseuin. 
Een duidelijke afbeelding van de ontkieming van dezen Loranthus 
vindt men in het bekende, reeds geciteerde werk van Goebel 1 ). De 
naarn van den besproken Loranthus wordt in dit werk echter niet 
opgegeven. 
6 en 7. Loranthus spec. 6 en L. chrysanthus BI. 
De eerste Loranthussoort is op sommige plaatsen in de buurt van 
Semarang, vooral op verwaarloosde koffieplanten van de inlandsche 
bevolking, zeer algemeen. De tweede soort vonden wij in grooten 
getale op de hellingen van den Merbaboe en den Telamaja op 1000 - 
2000 M. hoogte. De vruchten van beide soorten lijken, evenals de 
planten zelf, zeer veel op elkaar. Die van L. spec. 6 zijn wat kleiner 
en minder dicht met bruine schubben bedekt. De vruchten zijn 
peervormig met een tamelijk langen steel, die bij het rijp worden 
sterk gekromd wordt. De kleur van de rijpe bessen is oranjebruin. 
Zij worden met graagte door vogels gegeten, die de vruchten geheel 
inslikken. De zaden komen dan met de faeces naar buiten en kunnen 
soms in hoopjes bij elkaar op de boomtakken vastkleven. 
De vorm van het zaad is anders, dan die van de vorige Loran- 
thus-soort. Dat was op een dwarse doorsnede rond, terwijl de door- 
snede van een L. spec. 6. zaad vierkant is. Aan het eene uiteinde 
is het breed en hier vindt men in het verlengde van de vier kant- 
lijnen vier kleine, sappige, witte uitsteekseltjes. Aan den anderen kant 
loopen de zaden langzamerhand smaller toe en eindigen in een langen 
!) R. Goebel loc. cit bïz. 156. Figuur 6-1 A. 
