1444 
dunnen witten steel. Deze steel is liet centrale gedeelte van den vrucht- 
steel. Ofschoon dit witte steeltje gemakkelijk afbreekt, ziet men het 
buiten bij de ontkiemende zaden bijna altijd. Deze zaden hebben 
dan liet geheele darmkanaal doorloopen. Om het zaad zelf en het 
steeltje bevindt zich een dunne, maar zeer kleverige, gedeeltelijk 
groene lijmlaag, waardoor de zaden van deze Loranthussoorten zeer 
stevig aan hun onderlaag vastgehecht zijn. 
Het grootste gedeelte van het zaad bestaat uit een wit endosperm, 
waarin de kleine groene kiem gelegen is. Deze kiem bestaat uit 
een korte, dunne, rolronde, puntig eindigende hj pocotyl en twee 
zeer kleine zaadlobben. Zij zijn betrekkelijk moeilijk te onder- 
scheiden, samen vormen zij als ’t ware een verlengsel van de rolronde 
hypocotyl. Deze laatste, waarvan de top in tegenstelling met die 
van de vorige Loranthus-soort in het geheel niet verbreed is, ligt 
geheel binnen den zaad wand. De zaad wand is echter in het midden, 
juist op de plaats, waar de hy pocotyl tegen den wand aanligt, door- 
boord. Het gaatje is klein en zeer moeilijk te zien, maar toch groot 
genoeg om de dunne hypocotyl een doorgang te verschaffen. 
De ontkieming verloopt vrij snel. Het begin daarvan is moeilijk 
te zien door de taaie, groene lijmlaag. Men moet deze met een naald 
verwijderen, wat eerst goed mogelijk is, als men de zaden eenigen 
tijd in water te weeken heeft gezet. Enkele uren nadat het zaad is 
vastgekleefd, begint de top van de hypocotyl naar buiten te komen 
en den volgenden dag ziet men reeds duidelijk een fijn groen puntje 
uit het gaatje in den zaadwand naar binten steken. 
Zoodra dit een halve m.M. uit liet zaad te voorschijn gekomen is, 
begint het groeiende stengeltje zich naar de onderlaag toe te keeren. 
Het groeit daarbij dicht langs den zaadwand, zoodat men het door 
de lijmlaag niet volgen kan. Daarna buigt het zich veelal nog verder 
om en groeit een klein eindje tusschen den zaadwand en de onder- 
laag in. De top van de hypocotyl wordt niet verbreed en legt zich 
dan ook niet met de uiterste spits tegen de onderlaag aan, maar met 
den zijkant. Langzamerhand ontstaat dan een verbreeding van dat 
deel van de hypocotyl, dat tegen den tak aangelegen is. De hypo- 
cotyl wordt nu als ’t ware uit de zaadhuid naar builen getrokken 
en de zaadlobben komen met hun basis ook uit het zaad te voor- 
schijn. Maar het grootste deel van de zaadlobben blijft toch in het 
zaad verborgen. De bovenzijde van de hypocotyl en de basis van 
de zaadlobben komen spoedig ook uit de lijmlaag te voorschijn en 
zijn door hun heldergroene kleur zeer goed te zien. Dit stadium 
bereikt het zaad na twee of drie dagen al naar gelang van de 
omstandigheden. Nog een dag later komt aan de bovenzijde van de 
