1448 
12. Slot. 
De eerste indrnk, dien men van de ontkieming der verschillende 
Loranthussoorten krijgt, is, dat deze zeer verschillend bij de ver- 
schillende soorten verloopt. Maar het onderzoek leerde, dat dit slechts 
schijn baai zoo was. 
De ontkieming van de beschreven Viscumsoorten, die geheel met 
die van Visenm album overeenkomt, zou men als het meest een- 
voudige stadium kunnen beschouwen. Men kan deze ontkieming 
vergelijken met die van verschillende epiphy tenzaden, zooals door 
Goebee 1 ) reeds is opgemerkt. Ook bij Aeschynanthus-soorten 2 ) en bij 
Dischidia-soorten 3 ) komt eerst de hypocotyl uit het zaad te voorschijn. 
Deze buigt zich naar de schors van den gastheer toe en hecht zich 
daaraan vast door een krans van fijne haren. Eerst daarna worden 
de zaadlobben uit het zaad te voorschijn gebracht. 
De ontkieming van de Loranthus subumbellatus (?) komt hiermede 
geheel overeen. Ook bij deze soort worden de zaadlobben tot de 
eerste blaadjes van de jonge plant. Bij de andere door ons onder- 
zochte Loranthussoorten is dit niet meer het geval. Bij deze blijven 
de zaadlobben geheel (behalve hun bases) in het kiemwit verborgen 
en dienen om het voedsel hieruit naar de hypocotyl te brengen, niet 
om zelf later als blad van de plant te functioneeren. 
Bij Loranthus spec. n° 6, chrysanthus, fuscus (?) en fasciculatus 
ligt de hypocotyl nog geheel binnen de zaadhuid. Bij het ontkiemen 
komt deze te voorschijn en groeit langs de zaadhuid naar de schors 
van den gastheer. De kiem schuift nu zoover uit het zaad tot de 
bases van de zaadlobben te voorschijn komen en de eindknop gelegen- 
heid vindt om uit te groeien. 
Bij Loranthus pentandrus en praelongus is de top van de hypocotyl 
in de eerste plaats reeds buiten de zaadhuid gelegen en in de tweede 
plaats is deze top tot een knobbel opgezwollen. Van een ombuiging 
van de hypocotyl zooals bij alle andere soorten is hier geen sprake. 
De knobbel groeit aan de zijde, die naar den gastheer toegekeerd is, 
naar de schors van dezen toe. De hypocotyl in het zaad is verder 
zoo kort, dat de bases der zaadlobben bijna geheel gelijktijdig buiten 
het zaad komen te liggen. Men zou deze Loranthussoorten wat hunne 
ontkieming betreft het meest gespecialiseerd kunnen noemen. Bij 
!) K. Goebel. loc. cit. blz. 156. 
2 ) Idem blz. 155. Figuur 63. 
8 ) W. und J. Docters van Leeuwen— Reijnvaan. Beitrage zur Kenninis der 
Lebensweise einiger Dischidia-Arten. Ann. d. Jard. bot. de Buitenzorg. XXV11. 
1913. blz. 68. 
