1450 
moest het ontbreken van weerstand bij de kringloopjes bedenkelijk 
schijnen. In de elee tronen theorie kwam daar nog bij demoeilijkheid 
dat rondloopende electronen volgens de vergelijkingen van Maxwell 
zouden moeten stralen en aldus een param agnetisch molecuul lang- 
zamerhand zijn magnetisme zou moeten verliezen, wat wel niet het 
geval is. Daar verder uit de wet van Ourie-Langevin volgt dat het 
magnetisch moment van het molecuul onafhankelijk van de tempe- 
ratuur T is, dus ook bij T = 0 bestaat, zoo zou de energie der 
omloopende electronen een nulpuntsenergie zijn, tegen het aannemen 
waarvan vele physici een rechtmatig bezwaar koesteren. 
Daar aldus evenveel voor als tegen de hypothese van Ampère te 
zeggen valt en daar volgens het bovenstaande van het al of niet 
gelden dezer hypothese andere fundamenteele quaesties der physica 
afhangen, ondernamen wij het volgende onderzoek, waarin aangetoond 
wordt dat het magnetisch moment van het ijzermolecuul aan rond- 
loopende electronen toe te schrijven is. 
De mogelijkheid het experimenteele bewijs te leveren berust hierop, 
dat ieder in een gesloten baan loopend electron een moment van 
hoeveelheid van beweging bezit van dezelfde richting als de vector 
welke zijn magnetisch moment aangeeft, ter wij l tusschen de grootte 
dezer momenten eene verhouding bestaat, die onafhankelijk van 
de geometrische afmetingen en van den omloopstijd is. Het magnetische 
molecuul gedraagt zich als een gyrostaat waarvan de as met de 
magnetische samenvalt. Wordt de magnetische toestand anders, zoo 
verandert tegelijkertijd de oriëntatie van de gyrostaten en aldus het 
moment der hoeveelheid van beweging van de magnetische elementen 
van het lichaam. Volgens de wet op het behoud van het moment van 
de hoeveelheid van beweging moet tegenover de vermelde verandering 
van moment der hoeveelheid van beweging een gelijke en tegengestelde 
komen te staan, die eene grof mechanische zijn moet, en tengevolge 
zal hebben dat gedurende de magnetisatie van een lichaam een 
koppel ontstaat en het lichaam gaat draaien. Dit effect zal in de 
volgende regelen aangetoond worden 1 ). 
§ 1. Magnetisch moment en moment der hoeveelheid van 
beweging van het molecuul. 
Het magnetisch moment wordt voor een gesloten stroom van de 
M Naar wij naderhand vernamen, heeft O. W. Richardson, Phys. Rev. Vol. 26, 
1C08 pag. 248 reeds naar het hier beschreven effect, doch zonder resultaat, gezocht. 
