14f>0 
dat men zal kunnen uitmaken of werkelijk negatieve elecfronen om 
de ijzermoleculen rondloopen, als men de phase (P x ) van het effect 
met die van den wisselstroom (P 2 ) kan vergelijken. Om dit te doen 
hebben wij ons van den volgenden kunstgreep willen bedienen. 
De eendraadslamp die voor de spiegelaflezing diende, werd, 
parallel geschakeld met den klos waarbinnen het ijzerstaafje hing, 
aan het wisselstroomnet aangesloten. Werd dan nabij de lamp een 
permanente magneet gebracht, dan geraakte de draad door de 
wisselende krachten die hij daarvan ondervond in trilling, zoodat 
het lichtbeeld, behalve de trillingen die aan de schommelingen van 
den spiegel beantwoordden, ook nog die uitvoerde, die aan de 
beweging van den draad te wijten waren. 
Door er op te letten of door het bijkomen van deze laatste tril- 
lingen, de amplitudo van het lichtbeeld vergroot of verkleind werd, 
konden wij de phase P l met die van de nieuwe trillingen vergelijken. 
Daar nu deze laatste uit de phase van den trillenden gloeidraad 
volgt, die op hare beurt van de phase van den daarin loopenden 
stroom afhangt, en het verschil tusschen deze phase en P 2 door de 
zelfmductie van den klos bepaald wordt, was het mogelijk de phasen 
en P 2 met elkaar te vergelijken. 
Ongelukkigerwijze is nadat de proeven waren afgesloten en een 
van ons Berlijn had verlaten, gebleken dat bij 'de toepassing van 
het aangegeven hulpmiddel een vergissing heeft plaats gehad, zoodat 
wij de bepaling der phase als mislukt moeten beschouwen. Dat men 
met negatieve electronen te doen heeft, wordt echter zeer waarschijnlijk 
gemaakt door de overeenstemming die er tusschen de grootte van het 
waargenomen effect en de voor negatieve electronen geldende waarde 
e 
van bestaat. 
m 
§ 7. Nauwkeuriger metingen. 
De boven beschreven metingen leverden een bevredigende beves- 
tiging der theorie maar lieten toch, wat de nauwkeurigheid betreft, 
te wenschen over. Het veld in den klos was te zwak om bij de 
betrekkelijk kleine lengte van het staafje een zoo goed als plotseling 
omslaan der magnetisatie te bewerken, zooals dat in de theorie 
werd aangenomen. Verder kon de dempingsconstante » slechts 
zeer onnauwkeurig bepaald worden. Ook zou men de vraag kunnen 
stellen, of de invloed van de demping wel behoorlijk door den term 
Pa in vergelijking (6) wordt weergegeven. 
Om in de eerste plaats de ommagnetisatie snel te doen plaats 
hebben, gebruikten wij in plaats van den vroegeren korten klos er 
